Van Cusco (Peru) tot La Paz (Bolivia)

hey

eindelijk heb ik terug tijd gevonden om mijn reisblog aan te vullen. ik weet dat ik het meer moet doen, maar wanneer je reist is dit toch niet zo belangrijk :-) sorry voo het vele leeswerk maar heb ondertussen terug al heel wat meegemaakt, fantastische dingen gezien ed...hieronder kunnen jullie een stukje meegenieten.

Na een zware ladies night de donderdag heb ik de vrijdag niet uitgegaan. de zaterdag heb ik lekker lang geslapen en eventjes onverwachts geskypt met mijn ouders en met de EHSAL chicks. Als je uw vrienden hoort via skype dan heb je toch eventjes een zwak moment omdat je weet dat je er graag bij wouw zijn. Terug had ik volle energie om er tegenaan te gaan. S middags ben ik mijn was gaan binnenbrengen want het was terug nodig. Ik was volledig klaar om s avonds te gaan feesten gelijk de beesten. J s avonds moest ik werken maar na het werk ben ik uitgegaan met Angel en Raquel. In the Groove heb ik de meiden van Yanapay tegengekomen waardoor ik langer ben gebleven dan voorzien. Ik ben dan samen met Elise naar huis gegaan.

Aangezien het een zware avond was heb ik de zondag niet veel gedaan: nl gegeten, gedronken en tv film gezien.

Terug een gewone werk maandag. Ik sta terug bij de kleine kinderen in de tweede school samen met Michelle (een hele toffe hollandse meid). De kinderen zijn heel leuk en  aangezien ik terug bij dezelfde familie sta begin ik de kinderen zowat te kennen. Dit maakt het alleen maar plezanter. Het thema van deze week is terug Hindoeïsme maar nu moeten ze iets doen omtrent de goden. Het mag geen dans zijn want dit komt de volgende week aan bod. Dus even nadenken over wat we kunnen doen.

S dinsdagavond was ik terug gerecupereerd om uit te gaan. Bruno moest draaien in de Groove. Het was heel leuk maar Eli was zo zat dat ze boos was op iedereen :-). Rond 4u ben ik samen met Aaron en Pamela naar huis gegaan. Het was nodig.:-)

Op het project was het de gewone gang van zaken. S avonds hebben we de kinderen laten kleuren en maskers maken voor de show vrijdag. We zullen waarschijnlijk een soort toneelstukje doen omtrent de goden

De routine gaat gewoon verder: vrijwilligerswerk en daarna werken in the point. Ik was doodmoe van gisteren waardoor ik het deze week kalmer zal aandoen. Het is Eli haar laatste week hier. Vrijdagavond vertrekt ze naar Arequipa.

het is terug donderdag en dit betekent de allerlaatste Ladies night voor Elizabeth (Eli). Op het vrijwilligersproject kwam er vandaag een psycholoog. Hierdoor hadden we weinig familie tijd en was het heel leuk want we deden gezamenlijk spelletjes en maakten tekeningen over onszelf. Ikzelf vond het heel boeiend. Het was een andere manier om toch iets te leren. En het was leerrijk voor de kinderen. Ze vonden het echt plezant.

Het is Eli haar laatste nacht hier en dit moet gevierd worden niet? Daarom hebben we besloten om met de meiden (iedereen van de meisjes moest niet werken) om samen uit te gaan. Eerst zijn we naar Wild Rover geweest. Maar Alice had vorige week in een dronken bui een boek gestolen van de security man waardoor we eerst het boek moesten terugbrengen vooraleer we binnen mochten. Dan hebben we maar een taxi genomen naar haar thuis. Er was akoestische gitaar waardoor ik het heel leuk vond en volop kon genieten van songs gelijk oasis, Damien rice,...mmmmmmmmmmm. De bar van het hostel deed me denken aan thuis. Het was zo een typische donkere pub gelijk je bij ons kan vinden. Ik vond het heel leuk. Daarna zijn we even naar de point geweest omdat Alice afgesproken had met iemand maar hij kwam niet opdagen. Daarna zijn we naar Loki geweest om Sandra te bezoeken maar Ik en Eli konden binnen maar de andere meiden niet. Dit was jammer. Daarna zijn we proberen in Pariwana binnen te geraken maar het lukte niet. Dan zijn we maar terug naar point geweest om dan samen met de jongens uit te gaan. Het was rond 5u dat ik thuis kwam samen met Eli. We hebben dan nog wat in de tuin gezeten en gekeken naar de bewegende maan.

Op het vrijwilligerswerk was het vandaag de show want het is vrijdag. We hadden een soort toneelstukje gemaakt met de verschillende goden en iedereen was verkleed en de goden hebben toen samen ceviche gemaakt. S avonds zou Eli en Aaron vertrekken maar hun bus was vol waardoor ze terug waren. Joepi, terug feest J. Normaal ging ik niet uitgaan aangezien ik moe was van donderdag maar aangezien Eli terug was moest dit gevierd worden. We hadden echt een fantastische avond en hadden heel veel fun voor de laatste avond. Toen we rond 6u naar huis gingen werden we jammer genoeg overvallen. Toen we de club (15m van de groove) verlieten, hoorde ik dat we gevolgd werden door iemand, maar heb nooit gekeken. Toen we de hoek om waren, werd Eli haar tas van haar lichaam afgerukt en liep de overvaller heel snel weg. Eli liep erachter na maar tevergeefs. Er zat niet veel geld in, maar haar fotocamera zat erin met 2 maanden fotos. Fotos van MP ed,…ze zat op de trappen te huilen. Man ik was er zelf niet goed van…ik was zo kwaad, op mezelf, op Cuszco,…op iedereen. We hebben toen gewacht tot de jongens van Pariwana naar huis gingen. Toen hadden ze ons aangeraden om naar de politie te gaan. Niet ver vandaan, was er een politiebureau maar dit was enkel voor de lokale mensen. Er was totaal geen communicatie tussen deze en de toeristische politie. Na enkele minuten discussie hebben ze dan toch uiteindelijk de toeristische politie opgebeld dat ze ons moesten komen ophalen. Toen we aankwamen in het kantoor werd er een verklaring op papier genomen. Daarna werden we individueel ondervraagt (maar we zaten wel naast elkaar) en werd alles genoteerd op de pc. Het duurde 5u toen alles geregeld was. Vervolgens hebben we naar de beelden gaan kijken. Op de belangrijkste plaatsen heb je camera s hangen in stad. Er werden beelden gevonden maar ze waren onduidelijk om de dader te identificeren.

Het was rond 12u  in de middag toen we zaterdag in het hostel aankwamen. Ik heb besloten om niet te slapen want anders zou ik de hele dag slapen. S middags had ik afgesproken met een vriend om samen de tijd door te brengen. Zijn gsm was kapot waardoor we dit eerst hebben laten repareren. Daarna zijn we een jugos gaan drinken. Jammie. Hij had me een chocoladereep gekocht om me te troosten na alles wat er gebeurt was. Was kei lief.

S avonds heb ik afscheid genomen van Elizabeth en Aaron maar ik zal ze waarschijnlijk in La Paz terug zien. S avonds moest ik werken en was ik doodmoe. Man wat had ik het lastig. Uiteindelijk heb ik het overleefd en was ik blij toen ik mijn bed zag.

Aangezien het mn laatste weekend was had ik geen zin om de zondag de hele dag te nietsen. Daarom had ik besloten om naar Cristo Blanco te wandelen en daar een beetje buiten te liggen slapen. Samen met een vriend ben ik naar ginder geweest en was het heel leuk. Het was warm waardoor we toch wel verbrand waren. Mijn bril staat in mijn gezicht. Ik heb blijkbaar in slaap gevallen op mijn zij…hierdoor ik mijn gezicht aan de ene kant super rood J. Rond 4u s middags zijn we terug gekeerd en we waren net op tijd beneden want het begon hevig te regenen. We zijn dan chinees gaan eten. Super lekker.

S avonds had ik vrijaf maar veel heb ik niet gedaan. Elise en Leen waren in het hostel voor de Quiz van Yanapay maar deze is uiteindelijk niet doorgegaan. Ik heb wat tv gekeken en rond 22.30 ben ik gaan slapen. Ik was doodmoe…heb een goeie nachtrust gehad.

Het is mijn laatste werkweek zowel in het hostel als in Yanapay. Ik heb vandaag met Leen afgesproken om samen ons busticket te boeken richting Arequipa zaterdag. 35 sols. We konden goedkoper maar we moesten ook denken aan de bekendheid en de veiligheid van de maatschappij want ik heb geen zin om terug in de miserie te zitten. Valt nog mee. Daarna ben ik terug naar het hostel gegaan om even te internetten.

Op het project waren er heel wat verschuivingen. Gelukkig sta ik op dezelfde familie maar met andere vrijwilligers. Er zijn veel nieuwe vrijwilligers deze week. Gelukkig maar want volgende week vertrekken er er veel.

S avonds moest ik werken in het hostel. Het was redelijk kalm maar de bende van Israel hadden een b day party in de tuin. Daarna zijn ze naar de bar gekomen. Na het werk heb ik nog eens afgesproken met een vriend van me in een ander hostel. Het was maar een half uurtje maar het was plezant en was blij hem te zien.

De laatste dagen van vrijwilligerswerk zijn ingegaan maar het besef dat ik hier nooit meer zal komen dan toch nog niet. Ik geniet er nog van en het is precies of ik hier al maanden ben en zal blijven. S avonds moest ik werken en ben ik uitgegaan met de crew again J. We zijn met zijn allen dan terug naar huis gegaan want na de overval ben ik toch wat op mijn ongemak hier. Gelukkig was alles ok dan.

Overdag ben ik naar san pedro markt gegaan om armbandje te kopen en plots had ik een kissig slijm in mijn oor. Ik ben gewoon doorgelopen maar het was echt kissig. Ik wist niet van waar het kwam en had geen idee wat het was. Later hoorde ik van Michelle dat het een bepaalde manier is om u te overvallen. Dan verlies je enkele seconde de controle over je lichaam omdat je u afvraagt waar dit vandaan kwam en dan stelen ze dingen van u. echt vies, en was heel blij dat ik gewoon ben doorgelopen.

Het was een gewone routine dag: opgestaan, gedoucht, naar vrijwilligerswerk geweest en daarna terug werken. Niets speciaals gedaan de woendag.

Het was Michelle haar laatste dag vandaag en we hadden snoepjes gekocht om uit te delen bij wijze van afscheid. Het was ongelofelijk hoe slim kinderen kunnen zijn.

donderdagavond was het terug ladies night en mijn allerlaatste :-(. We hebben de hele avond doorgebracht in Wild Rover om daarna dan uit te gaan met iedereen van de point. Het was een leuke avond maar plots stond ik daar alleen waardoor ik echt begon te freaken want ik wouw absoluut niet alleen naar het hostel gaan nadat wat er gebeurd was. Gelukkig zag ik een jongen die ik kende van Pariwana en hij heeft me naar huis gebracht. Gelukkig!!!!!ik was zo boos op iedereen van de point want we hadden afgesproken om samen naar huis te gaan. Nu ja, het was nu eenmaal zo…het was een leuke maar heel zware avond amai

Dit was het dan, het is vrijdag: mn laatste avond vrijwilligerswerk alsook mn laatste avond werken in de point. De show was ongelofelijk. Het thema van deze week was Indische dans waardoor iedereen aan het dansen en zingen was. We moesten met de Belgen eveneens een liedje zingen. Er vertrokken veel mensen dit weekend terug naar huis of reisden verder. Dus het afscheid was dan ook heel intens. Vrijwilligers weenden, namen innig afscheid…De kinderen hebben het Yanapay lied voor ons gezongen en moet eerlijk toegeven: ik had kippevel…het raakte me heel diep en ik zal dit avontuur dan toch nooit meer vergeten. Maar het is tijd om verder te gaan…

S avonds moest ik werken maar heb niet zoveel gewerkt aangezien het mn laatste avond was. Ik moest ervan genieten. En dit heb ik dan ook gedaan. Het veel gedronken waardoor ik heel veel fun had en s avonds uitgaan was ook heel plezant. We zijn dan met alle meiden samen naar de point gegaan. Toen hebben we heel veel plezier gehad op de terugweg. Het was een geslaagde laatste avond…

Dit was het dan: de dag van vertrek. Het pakken ging  moeizaam want ik was doodmoe en voelde me echt niet lekker. Misschien was het alle emoties samen. Ik had afgesproken met Angel om samen de middag door te brengen aangezien het mijn laatste was. Uiteindelijk was het rond 17u toen we elkaar zagen. Het afscheid was heel emotioneel…het was misschien omdat ik me niet goed voelde dat ik huilde maar ik had echt geen zin om te vertrekken. Om me te troosten heeft hij me een box vol chocolade gekocht. Super lief en ik zal dit bij mij houden tot ik het heel moeilijk heb en alleen ben. Ook het afscheid in de point viel me zwaar. Had nooit gedacht dat het me zo zou raken. Vooral Pamela zal ik missen. Ze is zo een toffe meid…

Vaarwel Cusco: een plaats die ik nooit zal vergeten.

Gelukkig voelde ik me s avonds op de bus stukken beter maar nog niet 100 procent. Gelukkig moest ik niet om de 5min naar de WC want op de bus is dit niet handig. Slapen heb ik niet zoveel gedaan want kon gelijk mijn plaats niet vinden.

na een hele nacht met de bus kwamen we (Leen, elise, Rachel en mezelf) aan in Arequipa. In alle haast ben ik gisteren mijn flight bag vergeten in Cusco. Heb dan gebeld met Angel om te vragen of hij deze kan gaan halen en bijhouden. Elise en Leen zullen hem dan opsturen naar La Paz. Ik voelde me enorm slecht die dag. Het was pure vermoeidheid denk ik. S avonds hebben we Eli en Aaron ontmoet en geluisterd naar hun verhalen ivm Colca. Toen moesten we beslissen of we het alleen zouden doen of met een tour. Met een tour is het heel duur maar indien je het alleen kunt doen valt het nog mee. Voor de rest hebben we niet zoveel gedaan want ik was echt moe en ziek. We zijn toen heel vroeg gaan slapen en ik het 14u aan een stuk geslapen. Blijkbaar was het nodig;

Ik voelde me al wat beter maar nog niet 100 procent. Daarom beslisten we om de Colca pas woensdag te beginnen op ons eigen houtje. Elise moest een bikini vinden en toen hebben we gewoon wat rondgehangen in stad. Rond 16u hebben we gezocht naar de point en na een half uur hadden we het uiteindelijk gevonden maar Eli , Aaron en Alice waren natuurlijk al vertrokken. S avonds zijn we dan terug gegaan en hebben we heel wat informatie gekregen rond de Colca trek. We zien het volledig zitten. Terug hebben we vroeg gaan slapen want veel is er hier niet te doen. die avond hebben we ook afscheid genomen van Eli en Aaron maar het was geen vaarwel maar een tot ziens in La Paz.

We gingen het deze dag kalm aandoen omdat we morgen vertrekken naar de Colca Canon. We hebben onze busticketten gekocht voor vrijdag en hebben gewoon gerelaxt, ingepakt en vroeg gaan slapen. Rachel is vanavond al naar Cusco vertrokken want die was super ziek. We besloten om toch voldoende en goed te eten voor we vertrokken en daarom hebben we beslist om te eten in de burger king. Een goeie vettige hamburger zal goed van pas komen morgen in de wandeling. Jwe zijn vroeg gaan slapen want om 3.00u kwam de bus ons halen.

3.00u stonden we klaar maar Peruviaanse tijd betekent dit 3.30u. rond 3.30 zaten we in de bus richting Chivay. Ik zat helemaal achteraan en Elise en Leen zaten meer vooraan. Ik zat naast een Argentijn die in Peru woont en die werkt in Cabanaconde in het bekend hostel Pachamama. Coole gast zo bleek. Heb me ermee geamuseerd. Rond 7.30 kwamen we aan in Chivay voor het ontbijt. Gedurende de rit is er toch heel wat gebeurd: zowel Elise als Leen hebben moeten overgeven. Dit was zo van: ‘Shit iedereen is hier ziek of wat J’. Maar de uitzichtten waren prachtig alsook de zonsopgang. Het is een vulkanisch landschap en veel groen zie je niet. Het hoogste punt dat we hebben bereikt was 4800m. rond 8.30 zijn we toegekomen aan de Condor del cruz (uitkijkpunt) om condors te spotten maar helaas hebben we geen enkele gezien. Het zat er vol van de toeristen waardoor er denk ik iets teveel lawaai was. Jammer, maar er wacht ons nog een heus avontuur.

Rond 10u konden we onze tocht beginnen. Eerst was er een serieuze daling van 2,5u tot aan de rivier. Daarna moesten we terug 2 a 3 u klimmen om dan terug een serieuze daling tegemoet te gaan van een kleine 2u. Het was de hele dag al heel mooi weer en ik had natuurlijk de zonneslag. Toen ik de beklimming moest beginnen kon ik niet meer. Het vergde enorm veel van mijn lichaam waardoor ik me heb moeten slepen tot boven. Uiteindelijk ben ik er geraakt, Elise was ook ziek. Ze had enorm problemen met de maag. Toen we na 6u wandelen uiteindelijk de oase bereikten kon het niet meer op van de vreugde. We hebben ons direct omgekleed en het zwembad ingesprongen. Dit deed enorm deugd, zo een badje J. Daarna hebben we spaghetti gekookt (meer pasta dan saus)en zijn we vroeg gaan slapen want morgen stond er ons terug een zware beklimming te wachten. Van 2100m naar 3200m klimmen. Vroeg beginnen was de boodschap. Voor het slapen gaan hebben we nog wat buiten gezeten en gekeken naar de duizenden sterren die er waren, zo ongelofelijk…we hebben zelfs enkele vallende sterren gezien.

Gedurende de dag hadden we een vriendje bij nl juleske…een klein puppy tje die ons overal volgde en zelfs meeging tot aan de oase. Van wie die hond was: geen idee

Tijdens de wandeling voelde ik me een heel klein meisje tussen de hele grote bergen. Dit gevoel is onbeschrijfelijk. mijn spieren deden echt pijn, dit kwam wss omdat we geen deftig eten bij ons hadden.

Rond 3.30 zijn we opgestaan om rond 4u te vertrekken richting de top. Uiteindelijk zijn we rond 4.30 vertrokken en kwamen we boven aan rond 8u. het was een enorme beklimming maar zeker de moeite waard. De uitzichten, opkomende zon, de stilte,…alles was de moeite waard om de zware beklimming van enkele uren tegemoet te gaan. Ik had heel veel spierpijn van de vorige dag en toch ben ik doorgegaan tot het einde.

We zijn er geraakt en waren enorm trots op onszelf. Deze twee dagen is zeker één van de hoogtepunten van Peru. Een avontuur om nooit meer te vergeten! Het gezelschap was perfect, het uitzicht was fantastisch…gelukkig was de laatste beklimming steeds in de schaduw waardoor ik geen last had van de zon.

We waren net op tijd om de bus van 9pm te nemen richting Arequipa. Rond 4u waren we terug in het hostel. Veel hebben we niet gedaan, iedereen was kapot, had spierpijn. We hebben enkel onze laatste avondmaal samen genomen en dan richting droomland. Ikzelf heb nog gepakt want morgenvroeg vertrek ik richting Puno.

S morgens ben ik rond 8.30 opgestaan. Rond 10.30 had ik mijn bus richting Puno. Veel heb ik niet gedaan op de bus: geslapen, gegeten en geslapen. Rond 4u ben ik toegekomen in Puno en heb ik onmiddellijk mijn ticket gekocht richting Bolivia. Daarna ben ik gaan eten en in mijn kamer gebleven. Ik was doodmoe van niets te doen. Foto s oploaden (of toch een deel want het internet viel telkens uit), douchen en gewoon rusten want morgen moet ik er terug vroeg uit.

De volgende dag moest ik rond 7.30u mijn bus hebben richting Bolivie. Toen was het al immens warm. Het was een korte rit naar Bolivie nl drie uurtjes maar. In Belgische standpunt is dit veel maar als je weet dat de gemiddelde busrit hier rond de 10u ligt dan is dit een korte rit. Na een kleine 2.30u rijden stopten we om ons geld te wisselen. Ik had in Puno geld afgehaald omdat ik gelezen had dat je in Copacabana geen ATM hebt dus ik had veel geld op zak…J. Het is gemakkelijk om te rekenen in Euro, je moet gewoon delen door 10. Daarna reden we verder naar de grensovergang. Die ging vlot maar na de controle zag ik dat ik maar 30dagen had in Bolivie. Shit, en nu? Ik bleef gewoon rustig en ging eens links en rechts vragen hoe ik dit kon wijzigen. Na de grensovergang was het nog 10min met de bus naar Copacabana. Eens aangekomen ginder, was het zoeken naar een degelijk hostel. Het was snikkend heet ginder maar wel heel mooi. Lake Titicaca heeft toch een serieuze indruk op me nagelaten. Het was rond de middag wanneer ik aankwam. Na het nemen van mijn middagmaal heb ik besloten op het uitzichtpunt Cerro Calvario te bezichtigen. Het was een heilige berg waar Bolivianen allerlei offers doen in de hoop dat hun dromen zullen uitkomen. Het was een kleine beklimming van een klein half uurtje maar je had een prachtig uitzicht over het meer. Het is echt ongelofelijk dat zo een meer op zo een hoogte kan ontstaan zijn. De natuur is toch een machtig iets waar je als mens telkens verwondert over bent. Ginds op de top, heb ik een jongen leren kennen van Finland, Mickko. Heel sympathieke jongen en ik vertelde hem dat ik maar 30dagen had gekregen bij de grens. Hij kwam van La Paz en zei dat ik gewoon naar het immigratiekantoor moest gaan om 90dagen te vragen. Hij zei dat het eenvoudig was. Oef, probleem opgelost en totaal geen reden meer tot paniek. Normaal ging ik blijven tot zonsondergang op de top, maar het begon serieus af te koelen en ik had een trui mee, dus ben ik maar afgedaald dan.

Vooraleer ik naar het uitzichtpunt ging, heb ik mijn bootticket gekocht voor morgen naar Isla del Sol te gaan. Mickko ging ook gaan, dus konden we samen gaan. We hadden s avonds afgesproken om samen te gaan eten. Nadat ik terug kwam van het uitzichtpunt was ik heel moe, en had ik nog even tijd om een dutje te doen. Gevolg: ik kwam wakker rond 20.20u en ik had rond 20u afgesproken met Mickko. Ik rende naar de afgesproken plaats maar hij was al weg. Toen heb ik maar in mijn bed gekropen en geslapen tot s morgens vroeg.

het is 4december 2011: S morgens rond 8.30 vertrok de boot richting Isla Del Sol. Dit is het eiland waar de zon ontstaan is. Na een bootrit van 2u kwamen we aan in het Noord gedeelte. We hadden beslist om van Noord naar Zuid te voet te doen. Het was een wandeling van een drie uurtjes maar met enorme mooie uitzichten. We hebben onze tijd genomen om te genieten, foto s te nemen ect. Na een kleine 1,5u wandelen kwamen we op een verlaten strandje waar je echt een prachtig uitzicht had. Je zat precies op een tropisch eiland niet normaal. Daar hebben we dan geluncht ( die voor mij bestond uit koeken en fruit J). Toen hebben we echt genoten en dit is een stukje waar ik zou kunnen leven. Geen toeristen, just you and the nature. Prachtig gewoon. Na de lunch hebben we verder gewandeld tot we toekwamen aan het Zuid gedeelte. Ook een tof plaatsje maar heel veel toeristen waren ginds aan het wachten op de boot. Het was enorm warm op het eiland maar de wind zorgde voor de nodige afkoeling maar dit zorgde ervoor dat je u heel veel moest insmeren.

Het was een prachtige dag met heel mooie uitzichten. We hebben de dag dan afgesloten met het eten van Trucha en een jugos. Het was een gezellige avond, ik heb er enorm van genoten. Toen we naar huis gingen was er een lokaal feestje aan de gang. De vrouwen met de traditionele kleren aan en de bolhoed waren aan het zuipen en dansen…niet normaal. Was super grappig om dit te zien maar ook zij kunnen feesten. J

S morgens moest ik rond 10u uitchecken want vandaag vertrek ik richting La Paz. Ik had met Mickko afgesproken rond 11u om dan samen te lunchen. Tussentijds ging ik een uurtje op internet. Toen las ik het: mijn klein neefje MATTEO was ter wereld gekomen. Toen ik dit las, kwamen de tranen op en zat ik  voor mijn computer te wenen gelijk een klein kind. Ik kon mijn emoties niet meer bedwingen en het liefst ging ik nu naar huis om de kleine te bewonderen en terug te keren. Maar had ik maar zoveel geld…nu ja, ik ging dit zeker vnv vieren in La Paz. Daar ging ik Aaron, Elizabeth en Michael van Cusco terug zien. Ik keek er al naar uit en iedereen mocht weten dat ik tante geworden ben. Zo trots ben ik.

Een kleine drie uur met de bus richting La Paz. Gelukkig had ik nog plaats in het hostel waar Aaron en Elizabeth verbleven. Ik kwam rond 17u aan en zag direct Michael zitten. We hebben toen samen naar de bar geweest om te beginnen vieren. Ik had bijna die dag nog niets gegeten en was al direct eigenlijk zat na twee rum cokes. Toen zag ik Eli en Aaron en toen konden we echt beginnen feesten.  Verschillende shots kwamen mijn richting uit. Met als gevolg: rond 2u lag ik al in mijn bed maar het was echt heel plezant. De geboorte van mijn neefje was een feit in La Paz…

De volgende morgen ben ik opgestaan met een klein katerke maar deze ging snel over. Deze middag heb ik afgesproken met Hanne voor de lunch. Ze werkt op 5min van waar ik zit dus dit is gemakkelijk. Het was een leuk weerzien en vooral het feit dat het hier was en niet in België. We hebben samen een heel gezellige lunch gehad en ze vind het ok dat ik daar blijf tot na Nieuwjaar. Morgen zou ik bij haar intrekken.

Na de lunch ben ik geweest voor mijn paspoort. De man deed echt moeilijk: waarom heb je 90dagen nodig? Is het voor het werk of tourism?blablabla…uiteindelijk na een discussie van 15min heb ik eindelijk de stempel gekregen. OEF, opluchting! S middag ben ik wat rondgewandeld in stad en wat rondgekeken. Rond 17u was ik terug in het hostel. Het was Aaron, Michael en mezelf onze laatste avond in het hostel. Aaron gaat naar een gastgezin hier in La Paz en Michael vertrekt morgen naar Buenos Aires. Hanne had me een berichtje op fb gestuurd om s middags al mijn backpack in haar huisje te zetten.

S avonds was mijn maag echt niet goed en was ik enorm moe. Ik zei tegen Michael: ik ga een dutje doen maar ik kom na 2uurtjes wel terug. Toen was het 20u. ik heb toen geslapen tot rond 23u en ben dan nog eventjes gaan kijken of Michael er nog was, maar die was ook al gaan slapen want hij had s morgens vroeg zijn vlucht. Ik ben dan ook maar in mijn bed terug gekropen.

Rond 12.30 de volgende dag kwam Hanne me oppikken en zijn we met de taxi richting haar huisje vertrokken. Ze woont er echt prachtig. Enorm groot, drie verdiepingen en zelfs met een kleine tuintje. Echt, zo woont hier echt sjiek. Dan zijn we gaan lunchen samen . nadat ze terug ging werken ben ik naar de toeristische buurt gaan verkennen. Ik was zodanig aan het wandelen wandelen dat ik plots niet meer wist waar ik was. Toen ik keek op de kaart waar ik was, dan kon ik het niet meer terugvinden want ik was al uit de kaart aan het wandelen. Na een klein uurtje ben ik uiteindelijk in een buurt gekomen waar ik me herkende. Daarna ben ik eens langs de gevangenis gelopen want ik had gehoord dat het toch ook wel de moeite was om het te zien. Daarna ben ik op cafe geweest met draadloos internet en uiteindelijk kwam Hanne daar ook toe. Daarna zijn we samen met haar vriendin, naar een concert geweest in het Radisson hotel en het was gratis. Maar het trok op niet veel waardoor we al snel terug weg waren. Toen zijn we tapas gaan eten, heel lekker maar heel duur. Vervolgens zijn we naar een cafeetje geweest om een biertje te drinken. Het was gezellig en vond het enorm plezant. Het is ook goed voor mijn Spaans op die manier kan ik wat oefenen.

zo, kweet tis een hele boterham maar er volgt zeker meer. volgende week trek ik een week de jungle in om dan terug in la paz te zijn voor kerstmis en nieuwjaar. ivm nieuwjaar weet ik gelijk niet wat te doen. mn vrienden van cusco zitten te zagen om naar ginder terug te gaan om het nieuwe jaar in te zetten. dit is nu de vraag voor mij en ik moet gauw een beslissing nemen. we zien wel...

tot later

Mel

xxxx

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer