Kerstavond La Paz - Oudejaarsavond Cusco

hey schattekes,

terwijl jullie genieten van een koude kerstperiode, geniet ik hier van een zalige, redelijk warme en regenachtige kerstperiode. het weer maakt het alleen maar moeilijker om te beseffen dat het kerst is

Dinsdag 20 dec kan omschreven worden als een relax dagje. In het huisje van Hanne is er nu internet dus dit betekende alle foto s online plaatsen en mijn dagboek aanvullen. S middags zijn we gaan lunchen bij de Braziliaan…mmmm heerlijk was me dit. En voor echt heel weinig geld. Niet normaal hoe goedkoop hier alles is. Daarna had ik afgesproken in Wild Rover met Mathilde, een meisje die ik heb tegengekomen in Cusco. Maar die kwam heelaas niet opdagen. Daarna ben ik mijn death road gaan boeken voor morgen. Dit is de gevaarlijkste weg in Bolivie waar er in het verleden al verschillende mensen zijn gestorven. 6 maanden geleden is er zelfs nog een meisje overleden ginds.

In La Paz heeft u op elke hoek iemand die uw schoenen wil poetsen tegen betaling. Het uitzicht is raar want de meeste hebben een bivakmuts op om niet herkent te worden. Veel studenten doen dit om hun studies te betalen en daardoor willen ze niet herkent worden omdat ze een beetje beschaamd zijn. Het is een heel bizar beeld want het zijn net overvallers.

Nu met de kerstperiode heeft u in La Paz, heel veel moeders die samen met hun kinderen de stad intrekken om te beddelen. Echt, om de 5meter is het van dat. Dit is heel ambetant want ze willen echt kadootjes voor kun kinderen kopen. Maar zo erg dat ze ook hiervoor de kinderen inschakelen. Ik vind dit persoonlijk verschrikkelijk.

S avonds zijn we naar het pannenkoekenhuisje geweest samen met een Fransman die via couchsurfing contact heeft opgenomen met Hanne. Het was een leuke maar eerder kalme avond want s morgens moest ik vroeg op voor de Death Road.

Vandaag, woensdag 21 dec, ga ik de grootste uitdaging aan namelijk…de death road met de mountainbike. Ik moest al heel vroeg in het centrum staan want het was een tijdje rijden naar het beginpunt. Aangekomen op een hoogte van 4700 meter hebben we eerst lekker ontbeten om dan met volle kracht eraan te beginnen. We waren enkel maar met 2: ik en een jongen vanuit de USA. Zijn vriendin was ook mee maar ging niet mountainbike want ze had haar knie pijn gedaan tijdens de inca trail. Nu het waren heel plezante en vriendelijke mensen en ik vond het uiteindelijk niet erg dat we met weinig waren. De jongen had heel wat ervaring met mountainbike maar ik totaal niet. Toen begin ik zowat te panikeren en nerveus te worden wanneer ik dit hoorde. Uiteindelijk kon ik zijn snelheid volgen waardoor ik toch een beetje trots was. Tijdens de rit kon je overal kruisjes zien van mensen die ginds omgekomen waren. Echt, om elke bocht kon je deze zien. Maar ik kon geloven dat er zoveel mensen daar zijn omgekomen. Het is echt een smalle weg, met een diepe afgrond. Het verkeer vroeger moest langs beide kanten komen. Heel gevaarlijk maar met de mountainbike viel het nog mee. We hadden wel geen geluk met het weer: het regende  constant maar het uitzicht was adembenemend. Echt niet normaal! Ik heb er enorm van genoten.

S avonds had Hanne afgesproken met een Belgisch koppel en had een couch namelijk een Colombiaan, Sebastiaan…hij was echt een toffe jongen. S avonds gingen we ook Cacho spelen. Dit is een typisch Bolivaans spelletje met vijf dobbelstenen en je kunt een full house hebben, een straat,…het is een beetje gelijk poker. De verliezers moeten dan koken. Ikzelf zat in een team met JuanCarlos. Natuurlijk hebben we verloren. Dus moesten we koken. Ik heb het heel eenvoudig gehouden namelijk spaghetti. We hadden beslist om op kerst samen te komen in het huis van JuanCarlos in de Zona Sur. Dit is de rijkere buurt van La Paz.

De volgende dag heb ik overdag niet veel gedaan: internetten, rusten,…kan ook eens deugd doen niet. Ik moet er nu van profiteren dat ik ergens voor een langere tijd ben. Reizen is soms heel vermoeiend waardoor het deugd kan doen om eens niets te doen. S avonds zijn we gaan eten met Nathalia want morgen vertrekt ze naar Colombia voor kerst en Nieuwjaar. Daarna zijn we nog iets gaan drinken maar Hanne en mezelf zijn niet lang gebleven want Hanne was doodop en ik had last van mijn maag.

Door de hoogte kan mijn eten niet zo gemakkelijk verteren waardoor ik sinds ik hier ben diarree heb. Het is niet normaal: zodra ik iets gegeten heb, moet ik heel dringend naar het toilet.

Vrijdag,  23dec s middags had ik afgesproken met Hanne en Gilbert om samen te gaan lunchen in de Cubaan. Hanne had me een sms je gestuurd dat er op het werk een kerstdrink/etentje was waardoor ze ons enkel zou vergezellen voor een koffie. Samen met Gilbert heb ik een leuke lunch gehad in een Libanees restaurant. Daarna zijn we met Hanne nog koffie gaan drinken.

S avonds was er een pre christmas party! Cocktails: happy hour, orgasmo(amaretto met crema de whisky)…mmmmmmmmm daarna zijn we nog vodka gaan drinken. het was zodanig plezant dat we heel veel grapjes hebben vertelt. Hierdoor kwamen we door de conclusie dat de Europese humor verschillend is dan Boliviaanse humor. Man, wat had ik iets teveel gedronken. Maar het was plezant, dat is het belangrijkste!

Vandaag, 24 december, gaan we ons kerstdinner voorbereiden. Chad, Australieer, had grootse plannen en uiteindelijk hebben we waarschijnlijk drie a vier uren geshopt vooraleer we alles hadden. Het wordt opgevulde kip met groentjes in de oven en kroketten. De hele middag zijn we bezig geweest en er zou 10 man komen. Chad zou een heerlijke apple pie maken. en die was enorm heerlijk. Uiteindelijk is alles op tijd klaar geraakt. Toen de gasten aankwamen konden we beginnen met den aperitief. Er was Trent met zijn Peruviaanse vriendin, Pedro (Portugal), Alejandro (Colombia), Chad (Australie), Hanne en Thomas (Belgie) en nog iemand van Engeland en Brazilie. Man wat was het plezant. Iedereen had genoeg alcohol binnen en toen zijn we het spelletje ‘zwarte bollen’ beginnen spelen in het Spaans. Iedereen maakte genoeg fouten waardoor iedereen redelijk zwart was J. Het was ook serieus aan het regenen waardoor het rond 7u was toen iedereen weg was. Ze waren aan het wachten tot het over ging maar aangezien het regenseizoen was kon dit uren duren zoals nu. Toen ze vertrokken was het nog steeds aan het regenen. Het heeft nog geregend tot s middags.

Na het uitslapen van de hangover konden we er terug tegenaan op kerstdag. Aangezien het weekend was en het over was met regenen zijn we naar de Alto geweest. Dit is de armere buurt van La Paz waar er heel veel mensen wonen (meer dan één miljoen in ieder geval). Toen we aankwamen kon je onmiddellijk het verschil merken met de buurt waar wij wonen. Het was zo arm, vuil,…niet normaal maar wel heel boeiend om te zien. Je had ook een enorm mooi uitzicht over de stad La Paz.

S avonds hebben we allemaal samen spaghetti saus gemaakt om dan s avonds in JuanCarlos zijn huis alles op te eten. Toen we aankwamen aan zijn huis: amai zo een groot huis. Het was super groot maar zo leeg. Er stonden enkel zetels, een kerstboom en een eetkamer. De kasten waren niet opgevuld…bizar…dit is waarschijnlijk typisch Boliviaans. Niet? We hebben het niet te laat gemaakt want iedereen was nog moe van de dag ervoor.

Tweede kerstdag hebben we ingezet met een enorme brunch dankzij Thomas. Zelfs met Belgische chocolade. Jammie. Daarna hadden we beslist om gewoon wat rond te wandelen in stad. Iedereen was er terug: Chad, Hanne, Thomas en Fanny (een Belgisch meisje – ook Franstalig gelijk Thomas). Toen we op de Prado liepen kwamen we echt iedereen tegen dat we kenden: Pedro, Trent…zo grappig. Begin me hier, na drie weken al redelijk thuis te voelen J. Na twee uur babbelen op de straat kwamen we uiteindelijk op onze bestemming. Daarna hebben we wat rondgewandeld en geslenterd.

Vandaag zijn we gaan lunchen in de Cubaan samen met Chad. Het was terug een heel aangename ontmoeting. Chad is echt super slim maar super grappig ook tegelijkertijd. I love this guy. Zelfs op kerstavond heb ik me enorm plat gelegd met zijn grappen enzo. Ik vind het een beetje jammer dat ik hem niet meer ga zien bijvoorbeeld op oudejaarsavond. Maar in Cusco zal het ook wel plezant worden. Als er alcohol is, is het altijd plezant niet?

Na de lunch ben ik samen met Chad op zoek gegaan naar Cacho. Ik wilde dit kado doen aan Hanne voor alles wat ze voor me heeft gedaan. Daarna zijn we naar het busstation gegaan om mijn ticket te kopen voor morgen. Toen we daar waren kreeg ik telefoon van Sandra (Point Cusco) dat ze in het station was. Toen ben ik met haar iets gaan drinken. daarna ben ik naar huis gegaan en tegen die tijd kwam Chad bij ons om een film te zien. Hanne kwam ondertussen ook thuis van het werk. Het gaat niet zo goed met haar: ze wil echt terug naar België. Het werk dat ze hier doet, geeft haar geen voldoening. Haar vrije tijd hier, die wel plezant is, weegt niet meer op tegenover haar werk dat ze echt niet graag doet. We hebben haar zinnen proberen te wijzigen en zijn  pizza gaan kopen (echt een kweet nie oe groten) om dan voor de tv op te eten. Het was echt een marginale film: het ging over een rijke familie hier in de Zona Sur die de arme huishouders uitmaakten ed…maar uiteindelijk werden ze allemaal één grote familie. Veel gebeurde er niet in de film maar het was een gezellige  avond.

Na de vorige avond afscheid te hebben genomen van Hanne voor een week, kon ik vertrekken naar Cusco. Na een lange, saaie busrit van 15uur kwam ik eindelijk aan. Ik was eigenlijk nerveus om terug naar Pariwana te gaan. Hoe zouden ze reageren? Zouden ze blij zijn? Nu uiteindelijk is alles goed meegevallen en ben ik als een roos in slaap gevallen want ik was doodmoe ook al had ik de hele dag geslapen.

momenteel ben ik nog niet zo direct bezig dat het binnen enkele dagen een nieuw jaar is. hopelijk wordt het een nog beter jaar dan 2011. maar 2011 wordt dan ook heerlijk afgesloten: in het buitenland. beter kan niet.

Bij deze wil ik iedereen een zeer gelukkig nieuwjaar toewensen! dat al je wensen vervult kunnen geraken in 2012 en geniet van elke seconde van het leven want het leven is tekort!!!

tot volgend jaar schattekes

Melanie

xxxx

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer