Een nieuw land...een nieuw verhaal...

eleba schattekes,

tis terug al een tijdje dat ik geschreven heb, maar als je op reis bent heb je echt niet veel tijd om u met zulke 'onbelangrijke' dingen bezig te houden. hoewel ik toch mijn best doe niet? ondertussen ben ik aangekomen in Argenitie...WELKOM in Europa...amai...je kan het best vergelijken met een ander europees land dan België qua steden, eten en drinken. het nachtleven is wat anders dan in België en begint echt heel laat rond 3u s morgens en is gedaan om 5u s morgens. het is hier duurder dan in Bolivie en Peru maar ietsje goedkoper dan in België.

mn laatste bericht dateert van het afscheid van onze beste vriend Matthias die ondertussen al terug volop aan het werk is in het koude Belgenland. Ik zit mijn blog nu te schrijven om 23.30 en tis hier nog altijd even warm als overdag nl 35graden. voor mij iets te warm maar wel beter dan in België zo te horen.

hieronder kan u mn doen en laten vanaf het afscheid tot gisteren of vandaag lezen...veel leesplezier in ieder geval.

Tegen s middags heb ik afscheid genomen van Matthias. Ik had het gelijk wat moeilijk. Na 2 fantastische maanden ben ik terug alleen op pad. Het zal raar doen maar ik zal dat wel terug aankunnen. Het zal toch eventjes wennen worden. S avonds heb ik Max leren kennen. Een vreemde Chileense jongen die in het hostel woont en freelance touren moet organiseren voor toeristen. Hij is een kei in sandboarden en dat is dan ook zijn hobby denk ik. Hij heeft me uitgenodigd om samen met hem te eten…dus heeft hij vlug iets klaar gemaakt om te eten en het was gezellig. Tenminste een avond dat ik niet alleen moet zijn. Na het eten had ik een skype date met mijn schattekes van in La Paz: Hanne en Kristel…we hebben zeker een uur zitten babbelen over vanalles en nog wat. Twee schatten van meiden. Hanne had uiteindelijk haar post gekregen vanuit België met enige vertraging natuurlijk maar ja…dat is Bolivia é niet?:-) ze vertelde me dat er iets bij zat voor mij…ik dacht dat het eerst van mijn  ouders was ofwel van Katrien of Joke…maar nee hoor, het was van NICOLAS…hij zit momenteel in Azië rond te reizen voor één jaar ook en heeft me een kaartje gestuurd. Ik was er echt van aangedaan van het feit dat hij nog denkt aan me, dat hij me mist en dat hij een kaartje heeft gestuurd. Ja, dit was toch ook één van de emo momenten gedurende mijn reis. Ik had dit gewoon niet verwacht. Ik had nog met hem geskypt en hij maar zwijgen en zwijgen. Bij deze nicolas als je mijn blog leest: nog eens ne dikke merci é. Ik was echt verrast.

Daarna hebben we nog een pintje samen gedronken en ben ik in mijn bed gekropen omdat ik gelijk geen behoefte had om te feesten maar gewoon om na te denken over wat me die avond is gebeurd (kaartje nicolas).

Die nacht heb ik bijna geen oog dicht gedaan aangezien de jongen naast me de hele nacht lag te snurken. Hij maakte echt de hele kamer wakker. De volgende dag heb ik gehoord van Max dat hij eigenlijk in de andere dorm sliep maar dat ze hem hebben verlegd omdat hij ook daar iedereen wakker maakte.

De volgende ochtend ben ik heel mottig opgestaan omdat die snurker me heeft wakker gehouden. Daardoor heb ik het ook vandaag rustig gehouden. Inkopen doen voor morgen op de bus en dat was het…dan vooral heb ik gezocht naar een hostel in Salta en andere dingen opgezocht. S avonds ben ik vroeg gaan slapen want morgen was het ‘vroeg’. Die avond heb ik een leuke Braziliaanse jongen leren kennen waarvan zijn zus in België woonde. Heel grappig hoe hij vertelde hoe hij de Gentse feesten had meegemaakt…J het was jammer genoeg van korte duur want morgen zouden ze vertrekken naar Uyuni. Van die korte ontmoetingen vind ik niet zo leuk. Het zijn dan toffe mensen maar na enkele uren verdwijnen ze terug uit uw leven. Maar dit kom je echt super veel tegen wanneer je voor een lange tijd reist. Het is ongelofelijk hoeveel mensen er eigenlijk alleen reizen. Ik reis alleen maar heb nog nooit een eenzaam gevoel had. Dit is goed é J

De zondag om 9.30 had ik mijn bus richting Argentinië. Ik ben eigenlijk vertrokken naar Argentinië zonder te weten wat ik moest verwachten. Toen we aan de grens aankwamen begon het lichtjes te sneeuwen. Echt raar. De uitzichten waren echt prachtig vanop de bus. Dit beloofde voor wat ik nog allemaal ging zien. Het was redelijk laat toen ik aankwam in het hostel en er was echt een drukte van jewelste. Iedereen was volop bezig aan het koken en iedereen was volop bezig. Ik had normaal afgesproken om nog uit te gaan maar uiteindelijk heb ik gepast want ik was doodop van de busrit. Ongelofelijk hoe een busrit u zo kan uitputten terwijl je eigenlijk niets moet doen.

Vandaag ging ik het rustig aandoen en wat rondwandelen in het stadje. Het is eigenlijk een groot stadje met heel veel shopgelegenheden. Heel veel winkels en de plaza is echt ongelofelijk mooi. De kathedraal is roze van kleur en is echt heel mooi! In Argentinië houden ze een siesta van 3 tot 6u in de namiddag. Op die tijdstippen van de dag is er niets open behalve de horeca zaken. Dan is het echt rustig in stad. S middags was ik een boek aan het lezen in het park en plots begon er een lokale gast tegen me te babbelen. Hij was van Italiaanse afkomst, hoewel ik dit soms in twijfel trok, en nodigde me uit om s avonds naar de mirador te gaan zodat we alle lichtjes van de stad konden bekijken. Daarna zouden we nog uitgaan. Ik stemde toe en ging s avonds naar de mirador met hem. Ondertussen had ik de jongens van mijn kamer leren kennen die echt wel leuk waren. Na de mirador was ik echt moe en morgen zou ik op stap gaan met de Italiaan naar Humahuaca aangezien hij een auto had. Maar wat voor enen: ne mega johnny bak in het paars met geblendeerde ramen ed…man, ik zat daar zo van…SHIIITTT!!!

Toen ik s avonds in het hostel aankwam zaten de jongens van mijn  kamer nog te drinken en gingen ze uitgaan. Ze vroegen of ik meeging en had toegezegd. Het nachtleven in Argentinië is totaal anders dan bij ons en dan in andere landen: het begint pas rond 3u s morgens tot in de vroege uurtjes. Die avond ben ik maar gebleven tot 4u want s morgens moest ik vroeg op om op uitstap te gaan. Het was heel leuk maar veel te laat…

S morgens werd ik op de plaza opgepikt door de tunningcar… na 3u zoeken achter benzine konden we uiteindelijk vertrekken. Dit was echt wel een groot probleem hier in Salta blijkbaar en het is mega duur. Daarna konden we uiteindelijk vertrekken. Ik dacht dat het me goedkoper zou uitvallen dan met een tour maar achteraf bekeken was het duurder uitgevallen. Nu ja, uiteindelijk was het wel luxe om met de auto te gaan…je had vrijheid om te stoppen wanneer je wilde. De weg naar het stadje (richting Bolivie) was echt prachtig. De bergen hadden verschillende kleuren van geel tot rood tot grijs. Het waren precies schilderijen. Op een bepaald moment hebben we de tropic of capricorn overgestoken. Dit had ik nog nooit eerder gedaan en had er toch een speciaal gevoel bij J. Toen we aankwamen in het dorpje was ik precies ontgoocheld. Het was een hippie dorpje met heel veel toeristen. Uiteindelijk zijn we daar niet zo lang gebleven omdat het regende toen we aankwamen. We zijn dan een stukje teruggereden om in de zon met de quad te kunnen rijden. Na het rijden met de quad zijn we teruggereden naar Salta. Het was leuk maar nu niet voor te zeggen dat het DE MAX was. Bij de terugweg begon Roberto mij uit te vragen over mijn privé leven…de jongens op mijn kamer hadden me gewaarschuwd en uiteindelijk moest ik ze gelijk geven op dat moment. Wanneer hij mij begon uit te vragen of ik een vriend had ed begon ik echt bang te worden. Ik wilde echt uit de auto stappen maar het was zeker nog drie uren rijden. Ik heb hem de hele terugweg genegeerd omdat ik bang was dat hij iets zou proberen. Ik heb echt zitten liegen en zitten zeggen dat ik een lief had en dat hij achterkwam en blablabla…uiteindelijk ben ik goed en veilig toegekomen in Salta en was ik zo content dat ik de jongens van mijn kamer terug zag. Ze waren een BBQ aan het voorbereiden en vroegen me of ik hen vergezelde. Man wat was dit lekker. Het vlees smelt echt in je mond…het is heel wat anders dan ons Belgenvlees en zal nog veel BBQ hier. Zo een vlees heb ik nog nooit van mijn leven gegeten…Love it!!! Het was echt een leuke avond en dit maakte de tegenvallende dag toch een beetje goed. We hadden echt veel gedronken en zijn dan nog met 2 Canadese jongens weggegaan tot in de vroege uurtjes met STELLA ARTOIS na 4 maanden en heel veel vodka J. Het was echt de max maar ik was doodop. Toen de jongens kwamen slapen begonnen ze nog te babbelen tegen me…Midden in de nacht kreeg ik dan nog telefoon van de Peruviaan die ook tegen me zei dat hij zat was ed…J echt heel grappig allemaal…iedereen was zat…

S morgens zijn we alleen opgestaan met een serieuze kater. Hierdoor hebben we echt niets gedaan gedurende de dag behalve ons busticket gaan kopen. Calem vertrekt vandaag al naar Cordoba en Juan Martin en mezelf bleven vannacht nog ene nacht slapen hier. We hebben overheerlijke spaghetti gekookt en daarna hebben we het rustig gehouden.

Ik was gelijk wat droevig…omdat ik gelijk wat woorden heb gehad met een vriend vanuit Peru. Hij reageerde niet meer op mijn telefoons, berichten…maar Juan Martin heeft me dan opgepept en gezorgd dat ik niet hoefde over na te denken. We slepen enkel met zijn tweeen op de kamer waardoor we het fameuze idee kregen om een party te houden ginds op de kamer. Twee flessen van de chateau migraine en muziek en we waren vertrokken. Uiteindelijk was het terug drie uur wanneer we gingen slapen. Het was echt leuk om op die manier onze laatste avond te vieren.

Vanmorgen heb ik afscheid genomen van Juan Martin (jongen uit Lima) en vandaag zal ik een aantal zaken bekijken zoals bijvoorbeeld een ticket kopen voor het festival in Chili. Jajajaj, den dave van de FF komt naar Chili en Ja…biebie heeft een ticket. Tzal geen rock werchter zijn maar kzal dan toch mijn nodige dosis muzikale buitenlandse ervaring gehad hebben: ook mijn vliegtuig proberen te wijzigen en vanavond vertrek ik dan met de nachtbus richting Cordoba. Ik zal ginds proberen te werken misschien in een hostel of ergens anders…we zien wel…

Na een slaaploze nacht ben ik toegekomen in Cordoba. Het was nog maar negen uur s morgens en het was al heel warm hier. De warmte overviel me. Nadat ik toekwam in mijn hostel kon ik maar inchecken rond 13u. ik heb dan kweetnieoe moe de stad gaan verkennen op mijn eentje; had via sms al reeds contact met een gast die ginds woonde om vnv iets samen te doen. Nadat ik een aantal praktische zaken had geregeld was ik klaar om de stad in te trekken. Rond 16u heb ik de lokale gast ontmoet en heeft hij me meegenomen naar een heerlijke favoriet stekje van de Argentijnen om ginds op vakantie te gaan. Het was aan een meer met een heel rustige sfeer. De plaats noemde Villa Carlos Paz. Het deed me denken aan onze kust want ook hier (het is zomer nu) zijn er lokale optredens en is er van alles te doen. Daar heb ik voor het eerst ervaring gehad met het drinken van Terere. dit is een heel bekend en populair sociaal drankje met kruiden. Het is een variant van maté. Dit is met warm water en terere is met koude limonade. Christian is een heel vriendelijke en toffe jongen. Hij geniet van het leven en is een overtuigende Cordoba inwoner. Hij is homo (had een vree grappige situatie om dit te weten te komen) en echt…hij is zo grappig J.Het was echt plezant en toen we door de drukke straten liepen had ik het gevoel om in Disneyland te zijn. Zoveel Argentijnen die hier hun vakantie doorbrengen niet normaal. Daarna zijn we met de bus terug naar Cordoba gegaan en heeft hij me meegenomen naar de plaats waar ze de beste empanades ooit hebben. Echt niet normaal! Ik was precies in de hemel toen ik deze at. De plaats noemde’ los infernales’. Een heel gezellig plekje. Ik mocht mijn was doen bij zijn thuis waardoor ik hem dankbaar ben voor dat. Daarna ben ik gaan slapen want morgen ging ik op uitstap heel vroeg dus moest wel vroeg opstaan en was doodmoe eigenlijk.

Normaal ging ik naar de condors gaan kijken maar aangezien ik rond 9u al laat was besloot ik om naar la Cumbrecita te gaan. Het was drie uren bus maar zeker de moeite waard. Ook ginds was het een soort vakantiebestemming voor mensen van Argentinië; je had er een vijver en een tweetal watervallen. Het klimaat ginds was ook gunstig. Doordat ik de drukte even wouw vermijden heb ik naar een uitkijkpunt geweest. dit was een uurtje wandelen van het dorpje maar zeker de moeite waard omdat ik ginds alleen was en weg was van alle toeristen. Eindelijk kon ik mijn bergschoenen en camelbak terug eens aandoen om te gaan wandelen. Dit was al geleden van in…peru denk ik. Dus al eventjes geleden. Het voelde goed aan en kijk er enorm naar uit om naar Patagonië te gaan. Het voelde goed om terug één te zijn en te worden met de prachtige natuur die er in de wereld bestaat.

S avonds was er een CS meeting waardoor ik terug niet vroeg gaan slapen ben. We zijn gaan eten in the white sheep en daarna zijn we nog gaan dansen met enkele mensen. Het was rond 4u dat ik ging slapen.

Het nachtleven in Argenitinië is toch verschillend dan bij ons hoor. De feestjes beginnen hier pas rond een uur of drie s morgens tot 5u. wanneer het 5u is alles toe en moet iedereen naar huis. Ik heb het vooral moeilijk met het uur want meestal ga je iets eten rond 10u en dan drink je pintjes na het eten en meestal ben ik ofwel al zat tegen dat uur en is het tijd om te slapen ofwel ben ik immens moe en moet ik slapen. Gisteren zijn  we weg geweest. Man hoe minder kleren de meiden aan hebben hoe beter. Alle jongens kijken dan hoe ze dansen, wandelen…ik stond daar met mijn toeristen outfit aan…man, hoe korter de rok en bijna met borsten die eruit vallen gaan zij gaan dansen. Echt zot…

Het wordt vandaag een luie zondag. Ik heb lang geslapen, dagboek aanvullen en vnv zal ik terug enkele mensen ontmoeten van CS. Morgen zal ik vroeg opstaan om naar de condors te gaan kijken en waarschijnlijk zal iemand me vergezellen. Dit is altijd plezant niet.:-)

I hou geijk wel van Cordoba. Je hebt hier alles: op een uur rijden ben je in het rustige gebied en daarna kan je gewoon terug in de stad lopen. Het is de studentenstad van Argentinië en is heel centraal gelegen eigenlijk. De mensen die ik van CS al reeds ontmoet heb zijn echt geweldig. Gelijk deze middag heb ik een jongen ontmoet die morgen meegaat naar de condors. Hij is echt een super kerel en weet nu al dat het morgen fun zal zijn. Hij is van San Luis, Argentinië maar dat is goed want zo kan ik mijn spaans oefenen. Ik heb het hier precies naar mijn zin.

 

Vandaag zijn we met een vijftal mensen van de CS naar het nationaal park geweest om de condors te bekijken. Dit was een geweldige trip. Het park ik van Unesco en echt de moeite waard. We zagen in de verte dat er een enorm onweer aan de gang was en het kwam gelijk dichter bij ons. Daarom hebben we beslist om enkel het noordelijk uitkijkpunt te doen (1,5uren wandelen) en niet het zuidelijk punt (was nog eens drie u meer). Het was echt heel heet, waardoor we allen toch serieus rood waren wanneer we terug in Cordoba arriveerden. Al terugkeren ging het Duits-Engels koppel wat vroeger door dan ons want ze moesten hun nachtbus richting Salta halen. Dan ben ik terug met de twee heren teruggekeerd. Wanneer we aan de straat aankwamen stonden er een 8tal mensen nog steeds te wachten op een bus, ook ons koppel van CS. Toen er een bus aankwam besloten we niet mee te gaan want het was toch duurder dan voorzien. Dan zijn we beginnen liften en alles ging naar wens: een rechtstreekse lift naar Cordoba. Heerlijk!!!! Toen we rond 21.30 in het centrum van Cordoba waren hebben we groenten ed gekocht om s avonds een feestje inclusief eten te houden in mijn hostel. In Cordoba was er een serieuze storm voorbij geraasd want er lagen heel wat omgewaaide bomen op en langs de weg. Echt ongelofelijk, en wij zo een mooi weer gehad. S avonds was het feestje dik in orde. Met heel veel alcohol in mijn bloed kon ik gaan slapen gelijk een klein kindje

De volgende dag ga ik met Alejandro liften richting San Luis. Eerst hebben we een bus genomen voorbij de peage en daarna kon het avontuur beginnen. Na een kleine 15minuten wachten hadden we onze eerste vrachtwagen al. Hij bracht ons wat verderop naar een belangrijk kruispunt. Daar konden we na 10min terug in een ander voertuig springen. Toen deze auto ons afzette hebben we toch wat langer moeten wachten vooraleer we een auto hadden. En welkeen stopte er: ne mega oude bak maar wel ne heel vriendelijke gast. We hebben zeker 1 uur stil gestaan omdat de motor defect was.  Nu met het gezelschap van Alejandro was dit ok. Na een rit van 3 a 4 uur dropte hij ons af en namen we afscheid van hem. Daarna hebben terug 10min moeten wachten vooraleer een chauffeur van een camion ons meenam richting San Luis. De avond begon al te vallen waardoor het heel donker was wanneer we aankwamen. Uiteindelijk na een hele leuke rit met jackass 3 en veel leute van de chauffeur kwamen we na drie a vier aan in San Luis. Hij had 2 Franse meisjes ten couch gelegd dus moesten we hen nog oppikken aan het station. Ik was echt doodmoe toen we aankwamen waardoor ik direct gaan slapen ben wanneer we aankwamen in het huis van Alejandro. Ik heb echt geslapen gelijk een klein meisje. Morgen wordt het terug vroeg dag.

Deze morgen rond 6.30 opgestaan om rond 7u te vertrekken richting het park. Alles ging vlot tot we op de bus zaten. Ik ben met de twee Franse meisjes meegegaan zodat we met een leuk groepje waren van drie personen. Toen we op de bus zaten was het ongeveer een uurtje, uurtje en een kwartier rijden met de bus. Na twee uren zagen we nog steeds niets en stopte de bus niet. Uiteindelijk werden we afgezet aan een politiepunt waar de chauffeur dan zei: aja we wisten wij van niets dat jullie onderweg moesten afstappen en we weten zelfs niet waar de ingang is…BULLSHIT!!!uiteindelijk hebben we mogen liften om tot aan de ingang van het park te geraken. Rond 11u waren we uiteindelijk aangekomen aan de ingang. Toen was het nog 6km te voet maar gelukkig konden we meerijden met een koppel van BA.

Het park was ongelofelijk. Zo groot jong, twas precies terug een fotoprentje die achter u was. Het was precies niet echt, maar dat was het wel. De rode tinten waren ongelofelijk, onbeschrijfelijk eigenlijk!!! Ongelofelijk hoe de natuur zich zo kan bannen op deze aarde. Het was ongelofelijk mooi. Normaal kon je een tour toen met een gids van drie uur maar toen we aankwamen was er niemand. Dan zijn we maar de kleine toer van 45min gedaan. Amai, in zo een hitte was het afzien. Gelukkig konden we een klein plekje schaduw vinden om te lunchen. Moet eerlijk zeggen: de beste picknik plaats ooit…ik heb ondertussen al het mooiste zwembad gehad maar deze picknick was en is toch ook een topper. Ondertussen was de hitte er nog steeds. Om terug te keren hebben we besloten te liften. Na 10min op de weg hadden we terug chance. Een vrachtwagen na ons mee in zijn laadbak. Echt zalig met zo een weertje en heel vriendelijk man. Nadat we afgedropt werden moesten we richting Punta gaan omdat het huisje van Alejandro ginds is. Terug hebben we gemakkelijke liften verkregen maar ja, wat wil je met drie chicas…hier is het in ieder geval niet moeilijk J. Tis telkens een avontuur om te liften hier en ik hou er wel van…J.

Mijn eerste couchsurfing ervaring: moet eerlijk zeggen: tis echt de max!!!ongelofelijk hoe open mensen hier zijn om u een thuisgevoel te geven. En Alejandro is echt ne kei goeie gast. Zo ne lieven…hij zou niemand kwaad doen en door hem oefen ik mijn Spaans terug. Echt zalig! Vandaag is er nog een meisje van Chili en Colombia toegekomen bij hem dus vanavond zal het een feestje worden hier denk ik J.

 

 morgen is het lang uitslapen en uitrusten want ik ben echt kapot en versleten.

Vandaag hebben we iets langer geslapen en zouden we een mooie plek bezoeken nl Trapiche (van horen zeggen, uiteindelijk was het niets). Rond 12u zijn we vertrokken richting Trapiche. Het zou daar mooi moeten zijn. Een dorpje waar er een rivier doorloopt…toen we daar aankwamen bleek het niets te zijn. Het was precies een heel grote georganiseerde kamping J. Veel toeristen waren er niet enkel wij. Veel Argentijnen die hier een dagje komen baden en bbq en maar voor de rest niets jong…we hebben ginds gegeten en toen wat gerust en teruggekeerd naar San Luis. Daar hebben we s avonds gekookt voor Alejandro. Twas een soort tapasachtig iets dat we gemaakt hebben met heel veel groenten.

Aangezien ik geen couch heb in Mendoza heb ik enkele hostels opgezocht op het internet. S morgens laat zijn we vertrokken richting San Luis om de plaza eens te bezichtigen. Het was niet zo heel speciaal maar wel heel druk. De 2 lesbische meisjes hadden een couch gevonden en ze hadden gevraagd of ik mee mocht en dat was geen enkel probleem. Toen we de bus wilden nemen reed er gewoon enen voorbij zonder ons op te pikken. De reden is nog steeds onbekend en dan hebben we maar twee keer afscheid genomen van Alejandro.:-) die jongen ga ik toch missen hoor. Heel vriendelijk en lieve jongen. Toen we in Mendoza aankwamen namen we een taxi richting onze couch. Amai, wat was me dat. Een super groot huis met zwembad inclusief. Het is een soort community house zodat we een heel kleine bijdrage moet leggen.

Toen we ons gerief hebben afgedropt hebben we een wandeling gemaakt in stad. Het was hier heel heet amai niet. We hebben info gevraagd over wat er hier te bezichtigen valt en daarna zijn we iets gaan drinken. s avonds gingen we onze host Matti vergezellen naar een Braziliaanse avond van zijn cultureel centrum. Dit was leuk om een Braziliaanse muziek te horen. rond 4u zijn we terug naar huis gegaan.

4 februari 2011: Vandaag is het de doop van kleine Matteo dus moet dit gevierd worden. Ik heb dit gedaan door een wijntour te doen hier in Mendoza met de fiets. Dit was best wel interessant om overal, zo op 10 verschillende plaatsen, te stoppen om wijn te proeven.amai mijn oren…het was bloedheet, met de fiets en wijn proeven…je kan al raden hoe snel ik was…maar dat was echt wel plezant. Leuke andere mensen tegengekomen dan alleen het lesbisch koppel hier…J.we waren rond de middag aangekomen en zijn rond 22u terug naar Mendoza gegaan. Daarna hadden we afgesproken met ons groepje van vandaag om s avonds parrilla te eten. Dit is echt de typische bbq met enkel heel veel vlees. Heel leuk, daarna zijn we nog iets gaan drinken in stad om s nachts vermoeiend in ons bed terug te kruipen.

Zondag betekent ook hier toch ook altijd rustdag hoor. S morgens ben ik begonnen met een duikje in het zwembad omdat het vandaag terug wel heel warm is. Daarna hadden we afgesproken met een ander Frans meisje om naar het park te gaan picknicken. Het was heel warm…het park was enorm. Toen we na een kleine 2u wandelen aan het meer kwamen hebben daar gegeten met de beste empanadas ooit…jammie. S avonds stond er een gratis optreden van Calle 13 op het programma. Dit is de bekendste groep van Zuid Amerika. We dachten dat het in het centrum was van Mendoza maar niet dus. Toen we s middags belden naar Matti vertelde hij dat hij ook ging gaan. Dit was dus opgelost. We zouden hem vergezellen met de auto. Wij hebben ons heel hard moeten rushen om op tijd thuis te zijn. Toen we aankwamen, ging hij binnen het half uur vertrekken. Ok, geen probleem, iedereen haastte zich snel om klaar te zijn en dan plots was hij weg zonder ons mee te nemen…en nu? We wisten echt niet welke bus we moesten nemen, hoe we moesten terug geraken…dus hebben we maar besloten om thuis een rustige avond te houden. Lekkere tapas terug gegeten en daarna pintjes en wijn gedronken. morgen vertrekken de Franse meisjes…oef want het is mega ambetant omdat ze enkel Frans praten. Nu ja, tis goed voor mn Frans maar mijn spaans is nu op dit moment veel beter. Ze kunnen met moeite Engels en die ene ga voor een aantal maanden naar Australië. Dat zal wat geven zekers.

Voila, ondertussen ben ik vandaag achter werk gaan zoeken hier in Mendoza...is niet zo gemakkelijk gelijk in Cusco. ze vragen allemaal achter de CV. maar ik heb morgen een gesprek met een mevrouw van een hostel waarvan haar man, de eigenaar, belg is. misschien mag ik daar beginnen. laten we hopen! vandaag ben ik ook meegeweest met een franse vriendin voor een tattoo...de tattoo op zich vond ik niet zo mooi maar aangezien ik daar nog noit binnen was geweest was het wel ké tof om dit te zien.

voila, mijn taak zit er terug op voor eventjes. ik ga slapen want ik ben doodop.

tot de volgende é gastjes en take care...

M

xxx

 

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer