Back to work...

Hallo iedereen,

tis al terug een tijdje geleden dat ik iets geschreven heb maar hieronder kan je alles lezen. na mijn laatste bericht is er terug al zoveel gebeurd dat ik niet weet waar eerst te beginnen. bij mn laatste bericht ging ik starten aan de Inca Jungle trek. hieronder kan je echt alles lezen...veel leesplezier...

Rond 7.15 kwamen ze me oppikken aan mijn hostel voor de start van de Inca Jungle trek. Ik vond het echt wel spannend om te zien wie er allemaal meeging. Ik had direct contact met een meisje van Canada die ook alleen reisde. Hoe langer we in het busje zaten (het was eerst drie tot vier uur rijden) begon de groep erin te komen. Daarna konden we aan onze mountainbike tocht beginnen van 4300m tot 2000m. het was een enorme afdaling. Ik testte eerst mijn fiets en mijn ketting was er al van…tbegon al goed…uiteindelijk waren er enkele vriendelijke jongens die me hiermee hielpen. Daarna kon het echt beginnen. Het eerste uur was op de gewone weg maar aangezien ik geen ervaring hierin heb was het maar goed. Je kon goed snelheid nemen in de rechte stukken en het ging heel vlotjes. Het laatste stuk was gravel en het was meer fun…ja het was een leuke groep maar jammer dat ik hem moest verlaten na het etentje aangezien ik gekozen had voor de drie dagen (wegens mijn les natuurlijk). Na het eten kwam ik in een busje terecht met mijn volgende groep. Het was een groep met enkel mensen van Brazilië die enkel Portugees of Spaans spraken. Ja lap, hier stond ik dan met mijn Engels. Dit was echt wel ambetant. De gids was zelf ook te lui om Engels te praten. Uiteindelijk was het wel goed voor mijn Spaans maar toch had ik liever een groep gehad waarmee ik meer kon praten. Nu ja, ik heb er het beste van gemaakt. Eenmaal we aankwamen in ons hostel van Santa Theresa konden we te voet naar de hotsprings gaan. Ik dacht dat dit natuurlijke hotsprings gingen zijn zonder al teveel volk. Eenmaal aangekomen bleek het een beetje te kluis te zijn maar dan zonder het gras en met drie hotsprings. Heel toeristisch en je moest zelfs betalen. Uiteindelijk ben ik er niet ingegaan omdat ik echt geen zin had om gelijk mieren in een bad te zitten. We zijn samen met de meisjes terug naar het hostel gegaan en ondertussen was het al donker. In het hostel was er enkel koud water en heel veel kakkerlakken…leuk leuk leuk…die nacht heb ik echt niet zo goed geslapen tussen alle beestjes J s avonds hebben we ook een tijdje zonder elektriciteit gezeten wat ginds een alledaagse gewoonte is.

S avonds kregen we uitleg dat we de volgende ochtend konden kiezen tussen de hele dag wandelen of in de voormiddag de zipline en dan in de namiddag wandelen.

Ik heb ervoor gekozen om de zipline te doen gewoon omdat ik toch van plan was het te doen en het was goedkoper dan indien ik het volgende week zou doen. Ik keek er die avond heel naar uit om het te doen.

De ochtend gingen we ziplinen. Ik was niet nerveus tot het echt dichterbij kwam. Het zag er zo de max uit maar toch denk je soms aan de gevolgen. Met 5 van de 7 deden we het. Er waren 6 kabels en het is de hoogste en langste van Zuid Amerika. Dit heb ik me laten vertellen. Of het waar is, dit hou ik in het midden. Eerst moesten we een serieuze beklimming doen. Het was heel lekker weer zelfs iets te warm voor me. Eenmaal aan het startpunt gekomen kon het beginnen. Man, wat was ik nerveus toen ik voor het eerst ging…het was gewoon de MAX. ik ken mezelf en wist dat ik de eerste kabel die ik nam nerveus ging zijn maar daarna nog meer wouw. En inderdaad zo was het…ik zat vol adrenaline en wouw telkens meer. Nu ik was wel telkens gefocust wanneer ik afdaalde want er waren er enkele die ondersteboven gingen tijdens het afdalen…gewoon zot. Maar echt, het was super…blij dat ik het gedaan heb. Daarna zijn we met een busje naar Hydroe electrica gegaan. Dit was ons startpunt van onze wandeling naar Aguas Calientes. Na een lekker etentje zaten we terug vol energie om drie uren te wandelen. De wandeling ging langs het treinspoor en het was langs de Machu Picchu berg. Heel mooi en af en toe moesten we stoppen om een trein door te laten. Uiteindelijk was ik blij dat we aankwamen in het hostel want ik was heel moe. Het waren vermoeiende maar ongelofelijke prachtige dagen alleen jammer van de groep. Dit is toch een beetje een tegenvaller. Maar ik heb er het beste van gemaakt en geleerd uit deze situatie.

S avonds heb ik een heerlijke spaghetti gegeten en zijn we vroeg gaan slapen want morgen is het om 4.30 beginnen aan de beklimming tot Machu Picchu.

Het was een kamer met private douche maar het is heel handig om te weten hoe je het warm water moet aanzetten want biebie heeft terug een koude douche moeten nemen. Jmoet kunnen als je in Peru leeft niet????

Vandaag zou de dag van mijn leven worden. de dag waar ik al jaren naar uitgekeken heb. Om 4.30 konden beginnen aan onze wandeling naar de ingang van Machu Picchu. Het regende niet, wat al een serieuze meevaller was. Ik kan echt wel geloven indien het regent dat het pad een rivier is. Na 1.30u trappen wandelen kwam ik uiteindelijk aan de ingang. Er waren al heel mensen die gewoon de bus namen. Dit is echt niet leuk, want uiteindelijk komen ze daar toe met alle show en glorie terwijl jij daar heel bezweet staat. Nu ja, het was des te mooier als je weet dat je er wat moeite voor hebt gedaan. Toen we binnen kwamen kregen we een rondleiding van onze gids in Machu Picchu. Hij was terug te lui om Engels te praten waardoor ik in een andere groep werd gedropt met een Engelstalige gids. Terug stond ik daar gelijk bescheten van ‘hallo’ hier ben ik…ik was gelijk het hele weekend het ‘zwarte schaap’ maar op mijn terugweg heb ik gehoord dat het zwarte schaap in Peru een heel heilig dier is!!!!nu ja, ik liet het niet aan mijn hart komen en genoot gewoon van het feit dat ik eindelijk op Machu Picchu stond. Het is gewoon niet plezant om in een groep gedropt te worden die al vier dagen onderweg was en heel hecht was. Na de rondleiding heb ik op mezelf Machu Picchu verkent en gewacht tot ik Wayna Picchu kon opklimmen.

 De stad Machu Picchu telde maar 500 inwoners en was heel strategisch gelegen. Je kon namelijk aan beide kanten de vallei zien. Toch is het één en al mysterie waarom de incas deze plek hebben gekozen. Ik vond persoonlijk dat er een mysterieuze sfeer op de berg hing. Soms zat je in de mist, soms klaarde het op…ja…het is een speciale plek. De incas waren ook heel slimme mensen: alles wat ze bouwden had een betekenis of een functie. Bijvoorbeeld: een soort raam in een muur die dicht gemetseld was, had de functie gelijk een micro want indien je erin schreeuwde ging het alsmaar luider…

Maar we hadden echt geluk met het weer. Het was heel zonnig waardoor ik serieus rood ben nu. Na een uur kwam ik aan de top van Wayna Picchu. Er mogen maar 400 mensen per dag de berg beklimmen namelijk een deel om 7u en een deel om 10u. ik had gelukkig die van 10u en het was een serieuze beklimming (heel steil, maar zeker de moeite waard). bovenop was er heel veel volk. Hierdoor ben ik snel terug naar beneden gegaan waar het iets rustiger was. Mijn trein in Aguas Calientes was om 15u waardoor ik zeker om 14u terug beneden moest staan. Hierdoor had ik geen tijd meer om naar de sun gate te gaan. Ik ben dan maar op mijn gemak naar Aguas Calientes vertrokken samen met een koppel.

Ik denk dat Machu Picchu heel veel van haar schoonheid verliest door al de toeristen. Maar ja, het is iets dat je moet zien wanneer je naar Peru komt. ik heb ervan genomen om er te zijn en heb een stempel in mijn paspoort.  Het was echt niet te doen in de middag. S morgens toen we aankwamen viel het nog mee maar in de middag…ja hallo…

Toen ik aankwam in Aguas Calientes was ik echt kapot en versleten. Gelukkig was het nu enkel nog trein nemen en een busje nemen.

Op de trein heb ik een leuk Nederlands koppel leren kennen die voor 8 maanden een wereldreis maakten. Het was aangenaam om eens te kunnen praten na bijna 2 dagen gezwegen te hebben. is niet mijn gewoonte. Eenmaal aangekomen in Ollantaytambo wist ik niet wat ik moest verwachten van de organisatie of er al dan niet een busje ging klaarstaan om naar Cusco te gaan. Het Nederlands koppel ging anders proberen om me met hen mee te nemen. Ze waren heel vriendelijk echt niet te doen. Gelukkig was er iemand die me opwachtte aan het station om dan richting Cusco te vertrekken. Ik was rond 19u terug in het hostel: doodmoe en versleten.

Na een weekend MP was het terug tijd om naar de Spaanse les te gaan. Daarna heb ik de hele namiddag uitgerust, geslapen en eigenlijk niet veel gedaan. Mn web blog geupdate, foto s online zetten enzovoort…tegen de avond ben ik mijn kleren gaan wassen. Daarna was het heerlijk. Versgewassen kleren apprecieer je zoveel meer wanneer het een niet alledaagse handeling is…man toch. S avonds ben ik met Angel (op zijn spaans uitgesproken), jongen van op mijn kamer, iets gaan eten in de bar. Het is een heel leuke jongen en een heel vriendelijke. We hadden afgesproken om samen naar ‘into the wild’ te kijken want hij had deze film nog nooit gezien. Ik moest gewoon nog de film van Katha verkrijgen. Die avond heb ik op het gemak twee films bekeken en tegen dan was het bijna tijd om te slapen. Toen ik bijna ging slapen kwam Katha terug van haar vierdaagse trekking naar MP. We hebben dan nog een pintje samen gedronken en dan allebei gaan slapen.

De volgende dag heb ik na de Spaanse les heb ik eerst geskypt om daarna met Katha haar haren te kleuren. Natuurlijk is het mislukt want ze had maar één potje haarkleur. Veel te weinig voor haar dik haar. Ze zou de volgende dag terug naar de kapper gaan om haar haren te kleuren. Daarna zijn we naar San pedro gegaan om een jugo te drinken. Heel gezellig en heel leuk. Ik had echt die nacht niet veel geslapen waardoor ik s middags toch een dutje heb gedaan. Tegen 18u hadden we afgesproken om samen Cuy te gaan eten. Ik heb dan toch maar een pizza gegeten. Ik heb geproefd van de Cuy en moet eerlijk zeggen dat ik niet zo snel versta waarom de Peruvianen dit graag eten. Het is net een kauwgom waar je echt super lang moet op kauwen. Het is een ervaring maar geen favoriet. Daarna hebben we in de bar wat gezeten en veel gebabbeld.

De volgende morgen besefte ik dat het vandaag de laatste dag is van Katha. Vanavond vertrekt ze naar Puno. Ik zal haar echt wel missen want na twee a drie weken samen te hebben gereisd hebben we toch heel leuke momenten meegemaakt. Maar het is geen vaarwel maar een tot ziens want we hebben al een date geregeld ofwel in België ofwel in Duitsland. S middags hebben nog eventjes gaan shoppen samen en Katha had in de voormiddag naar de kapper geweest en het resultaat was mooi. De Spaanse les voor Wouter zit er ook bijna op. Morgen is het zijn laatste dag maar we houden contact via fb. Na het afscheid met Katha heb ik dan samen met Angel eerst een jugo gaan drinken en wat rondgewandeld om daarna naar de film te kijken. Het is en blijft een film naar mijn hart. Daarna zijn we in slaap gevallen.

De volgende dag was het de  laatste les voor Wouter. Er was iemands verjaardag waardoor er in de pauze taart en chips waren. Heel leuk. Volgende week zou ik maar 3u les hebben per dag aangezien ik alleen zal zijn in mijn groep. Daarna heb ik lunch gehad met Angel. Hij heeft middagpauze van één tot drie uur waardoor er tijd genoeg was om te gaan eten samen. Het was super lekker: soep, hoofdgerecht en dessert voor 9 sol. We hebben veel gebabbeld en heel veel dingen die ik niet wist over de Peruvianen heeft hij me nu verteld. Bv dat het heel moeilijk is voor hen om naar Europa te komen. Zij hebben een visum nodig en het is heel moeilijk om een goedkeuring te krijgen. Dit verklaart dan ook natuurlijk waarom heel veel Peruviaanse jongens met Europese meisjes samen zijn. Hij vertelde me ook dat zijn zus trouwt met zijn vriend juist omwille van die reden. Ik kan daar dan toch niet inkomen hoor.

S avonds heb ik afgesproken met Elise en Leen om samen uit te gaan. Van hun vrijwilligerswerk is er een buffet voor 15sol in het restaurant van het project en ik vroeg hen of het mogelijk was hen te vergezellen. Dit was geen enkel probleem. Toen we aankwamen moesten we allemaal een Tattoe hebben waardoor we in ons gezicht werden geschminkt. Na het buffet waren er opdrachten die we in twee groepen moesten doen. Echt super plezant. Bv zonder onze handen te gebruiken moesten we een mandarijn doorgeven via de kin. Hierdoor kwam je echt aan super grappig taferelen. Als slot moesten we de limbo dansen. Daarna werd er een feest ingezet met heel goeie muziek. Uiteindelijk zijn we daar gebleven maar rond 2u was het voor mij dan toch over wegens een beetje teveel gedronken. Na 2 liter bier kan dit dan toch wel tellen. Toen ik aankwam in het hostel heb ik de bar nog eens opgezocht en er zaten daar nog enkele lokale jongens waarvan een van hem zijn verjaardag was. Uiteindelijk ben ik daar nog eventjes blijven plakken om voldaan te gaan slapen.

Na een voldane vrijdagavond heb ik geslapen tot rond 13u, eindelijk kon ik eens uitslapen. Daarna ben ik gaan informeren voor het vrijwilligerswerk maar er was niemand aanwezig. Ze wisten me te vertellen dat ik maandag eens naar de school kon gaan om eens te kijken.

Rond 20u ben ik vertrokken voor den dinner met de Belgische meisjes in hun appartementje. Ik kon het gebouw heel gemakkelijk vinden maar hun app niet zo direct. Na een half uur te zoeken heb ik het uiteindelijk gevonden. Na een zware avond gisteren, had ik cola en water mee om te drinken. Toen ik aankwam, kon ik onmiddellijk aanschuiven aan tafel omdat ik toch wat aan de late kant was. Het was heel lekker. Zo een typisch Belgisch gerecht: wortelpuree met vlees (kippenburger) kan toch deugd doen. Aangezien het gisteren zwaar was, konden we gelijk allemaal niet meer uitgaan omdat we zo moe waren. We beslisten dan om enkele spelletjes te spelen. Daarna ben ik terug naar het hostel gewandeld, laten we zeggen gelopen want ik was toch een klein beetje bang. Toen ik aankwam in het hostel ben ik nog eventjes naar de bar geweest en er was ginds een tof feestje aan de gang. Gevolg: ik ben blijven plakken met alle gevolgen van dien. Ik had een beetje teveel gedronken waardoor het niet zo goed ging met me J.  Gelukkig was er iemand van mijn kamer die me in bed heeft gestopt. AMAI…maar het was heel leuk. Ik heb toffe meisjes en jongens leren kennen van Zuid Afrika, Australië, Turkije…de jongens van Turkije waren echt de max: de tepel dans was gewoon super…(geen echte natuurlijk).

Met een typische zaterdagse hangover moest ik s morgens moest ik vroeg opstaan om te skypen met de meme. Ze kwam bij mijn ouders eten waardoor het s morgens vroeg moest. Uiteindelijk ben ik uit mijn bed geraakt maar met een katerke. Nadat ik geskypt had met meme ben ik terug in mijn bed gekropen en heb ik eigenlijk niets meer gedaan behalve in mijn bed gelegen. Ik heb heel veel gebabbeld met de jongen van op mijn kamer. Heel leuk.

Ondertussen is het exact een maand geleden dat ik het Belgenland heb verlaten. Ik moet eerlijk toegeven dat het voelt alsof ik nog maar net ben vertrokken. Time flies by when you are travelling...

De laatste week Spaanse les kan beginnen. Ik ben nu alleen in de groep aangezien Wouter enkel 2 weken volgde. Het was heel intensief omdat ik telkens moest antwoorden en spreken. Op die manier leer ik wel heel veel bij…dat is het belangrijkste niet???ik voel wel dat ik veel meer Spaans kan begrijpen en het spreken is een kwestie van oefenen met jan en alleman. Hier in het hostel is het heel moeilijk om Spaans te spreken omdat iedereen bijna Engels spreekt. Daarna is Leen meegekomen naar het hostel om wat foto’s op internet te plaatsen. Het was heel moeilijk omdat het zo traag ging. Uiteindelijk is het niet gelukt maar heeft ze wel kunnen skypen met haar ouders. Daarna ben ik meegegaan naar de school waar zij vrijwilligerswerk doen. Dan heb ik gesproken met Maya en ik zou volgende week mogen beginnen. Spannend!!! De kindjes zijn daar zo vriendelijk en lief, niet normaal. De Belgische kinderen kunnen er heel veel van leren. Het vrijwilligerswerk bestaat erin om de kinderen te helpen met een naschoolse opvang: huiswerk maken, spelletjes spelen, schilderen,…

Daarna ben ik in mijn hostel gevraagd of het mogelijk was om eventueel een job te kunnen versieren hier in het hostel want om een maand langer te blijven en te betalen heb je veel geld nodig. Ze moesten het navragen aan de baas en gingen met iets laten weten. Hopelijk lukt het zodat ik hier toch nog een tijdje kan blijven want het is hier o zo fijn.

Met de klas zijn we vandaag op stap geweest. We zijn eerst naar de kathedraal geweest op de Plaza…amai…zo een mooie kathedraal van binnen. Dit was waarschijnlijk één van de rijkere gebouwen hier in Cusco. Echt heel mooi en groot en zo verschillend als onze kathedralen. Wij kunnen er heus nog wat van leren. In de kathedraal hing er een zwarte Jezus. Het was zo raar maar toch zo interessant.

Daarna hebben we wat rondgewandeld en ik was niet zo goed: weinig geslapen, heel warm,…ik denk dat ik een beetje de zonneslag had. Daarna zijn we langs het duurste hotel gewandeld van Cusco…de duurste kamer is 1000 dollar per nacht…amai…

Vervolgens zijn we naar Monumento Inka Pachacute geweest. Dit is een gebouw ter ere van een heel belangrijke Inka. Het was leerrijk want ik kon de Spaanse tekst ook al lezen en toch het grotendeel begrijpen. De man op het gebouw is 12m hoog en er waren kinderen aanwezig van Puno. Ze moesten allemaal een foto hebben van me…geen idee waarom…ze waren heel lief en heel vriendelijk dus voor mij was dit geen probleem integendeel. Daarna is de juf naar huis gegaan en ben ik terug naar de school gewandeld. Mijn boeken had ik ginds achtergelaten. Het was heel plezant want op die manier verbeter ik mijn Spaans nog meer.

Toen ik in het hostel aankwam, heb ik de hele namiddag in bed gelegen. Ik was kapot en voelde me niet 100 procent. Na 8u te hebben geslapen voelde ik me al een stukken beter. Normaal ging ik uitgaan met enkele meisjes die ik heb leren kennen maar ik voelde me niet 100procent waardoor ik toch vroeg ben gaan slapen.

De volgende dag was er geen les omdat de juf naar het ziekenhuis moest. De les wordt iedere dag ingehaald door een uur langer les te geven. Ik heb vandaag kunnen uitslapen want heel leuk was . Gewoon ZALIG…toen ik s middags mijn emails las, had ik een mail dat ik vandaag kon beginnen met het vrijwilligerswerk. Er was iemand afwezig heel de week waardoor ik haar plaats kon vervangen. Het was ongelofelijk. Met de kinderen uno spelen en daarna knutselen voor de parade maandag. Vrijdag is het Halloween feest in de school. Je krijgt heel veel liefde terug van de kinderen. Iedereen die toekomt geeft u een zoentje en knuffels. Ongelofelijk. Het is een heel educatief project want eerst moeten de kinderen spelen met educatieve spelletjes en pas daarna mogen ze buiten spelen. Het laatste uurtje is in een familie dat ze moeten knutselen. Iedere vrijdag is er een show rond een thema waar je de hele week moet rond werken. De uren vliegen voorbij…ik was die avond heel kapot. Het vergt heel veel van u maar het is enorm plezant om respect te krijgen van de kinderen.

De voorlaatste les Spaans kan van start gaan. Het begint toch wat door te wegen na drie weken les. Het is heel leerrijk maar toch weegt het serieus door. Het is een drukke dag. Na de les heb ik terug vrijwilligerswerk. S avonds heb ik geïnformeerd in the point voor werk. Het zou mogelijk zijn maar ik moet morgen terug gaan. Hij moest het vragen aan de big chef. S avonds heb ik wat in de bar gezeten.

Laatste les Spaans vandaag. Ik was enorm moe want de nacht ervoor heb ik eigenlijk niet veel geslapen. Dit kwam door een kamergenoot…het was heel lastig om wakker te blijven gedurende de les. Het afscheid was innig met mijn leerkracht want na drie weken heb je toch het een en ander te weten gekomen van elkaar. Haar zoon zal me mailen in de toekomst omdat het goed is om buitenlandse connecties te hebben.

Op het vrijwilligerswerk was het Halloween feest. De kinderen waren allemaal verkleed en waren enorm enthousiast. Ze waren vooral uitgelaten en je moest ze kunnen bedwingen. Het feest was fantastisch. De kinderen kregen snoep en iedereen was blij en gelukkig. wanneer ik de kinderen zo zie, dan krijg ik het helemaal warm vanbinnen. Ik was wel doodop s avonds en toen ik te horen kreeg dat ik zaterdag kon beginnen in the point had ik een beetje gemengde gevoelens. Ik was heel blij dat ik werk had maar aan de andere kant was ik verdrietig om Pariwana te verlaten. Heb er een ongelofelijke tijd beleefd en ik begon iedereen zowat te kennen die daar werkte. Maar de point ligt vlak naast Pariwana dus ik kan nog eventjes binnenspringen als ik wil en dat zal ik doen.

Na een heerlijke nacht kon ik terug beginnen inpakken. Na drie weken doet het toch wel wat raar om te pakken. Om 11 uur heb ik out gecheckt om dan tegen 1u in de namiddag naar de point te gaan. Iedereen was nog aan het slapen toen ik aankwam.  S middags heb ik gekeken naar de film: friends for benefit. Het is een goeie film jong, super grappig.

S avonds mijn eerste werkdag. Het was heel kalm in de bar waardoor we rond 1u hebben gesloten. Daarna zijn we nog uitgegaan naar Mama Africa (was heel plezant en leuke muziek) en daarna zijn we naar de discotheek geweest (the grove). Dat was wat minder want ik hou niet zoveel van de techno muziek. Het was toch rond 5u toen we naar the point terug gingen.

De zondag heb ik de Belgische gewoonte toch te pakken: gewoon niets doen. Iedere zondag spendeer ik ofwel door te slapen ofwel film bekijken. In de namiddag hebben we gekeken naar 127 hours.

S avonds moest ik terug gaan werken in de bar rond 19 begonnen. Het was vrij kalm voor een zondagavond. We hebben rond 1.30 gesloten en daarna ben ik direct gaan slapen. Was nog moe van de dag erna en als ik weet dat  morgen Halloween feestje is hier in de bar, wat vrij laat zal worden

Vandaag is het Halloween. Iedereen in de school maakt zich op om met de school met alle kinderen op straat gekomen verkleed aangezien het Halloween is. Het was eigenlijk heel gevaarlijk om kinderen te verliezen want er was heel veel volk zowel op straat als op de plaza de armas. Ongelofelijk hoe ze dit hier vieren. En iedereen is verkleed in de gekste kostuums. Vooral de kleine kindjes zijn heel koddig verkleed bv in een berenpakje ofzo…was gewoonweg genieten.

Ik sta deze week in het Cultureel centrum. Dit is de school voor kinderen van 12 tot 18jaar. Het is toch een serieus verschil tussen de school en het cultureel centrum aangezien de kinderen ouder zijn. Je kan ze meer hun eigen gang laten gaan. De coördinator is een Belg nl Tobias. Heel vriendelijke jongen. De kinderen hebben in Cusco vakantie waardoor het vandaag heel kalm was op school en dit zal voor de komende dagen ook zo zijn denk ik. Ik moet helpen met het huiswerk van de kinderen deze week. Daarna is er het  thema Hindoeïsme. Het was vandaag improvisatie want we hadden niets voorbereid.

S avonds was er Halloween feestje in de bar dus waren we volledig in vorm. Daarna zijn we nog uitgegaan want voor de meeste mensen is het congé morgen. Het was een leuk feestje tot s morgens vroeg. :-)

Ik ben opgestaan met een zwaar hoofd en nadenkend aan de heerlijke pannenkoeken ze nu traditiegetrouw in België aan het eten waren. Ik heb ze toch gemist hoor. S middags was er school maar het was heel kalm echt niet normaal. Er waren bijna geen kinderen maar het was maar goed ook want ik was enorm moe. Na het werk ben ik rechtstreeks gaan slapen want het was nodig.

Ik ben s morgens vroeg naar het kerkhof, dat ik al eerder bezocht had met de Spaanse les, geweest om te kijken hoe ze ‘el dia des meurtes’ vieren. Vandaag, 2 november wordt dit voornamelijk gevierd terwijl het in België 1 november gevierd wordt. Er was heel veel volk op het kerkhof. Het vreemdste vond ik toch wel dat de mensen eigenlijk feesten op het kerkhof. Ze verkopen bier, eten ed en je kan als familie muzikanten inhuren. Ze spelen dan enkele liedjes aan het graf van de familie. Zo vreemd want in België is het alleen maar een triestige bedoening en koud waardoor iedereen snel terug naar huis gaat. Hier wordt het dus totaal anders gevierd. België kan er misschien nog iets van leren want ik hou wel van deze stijl.

Op school was het vandaag heel kalm. Daardoor hebben we besloten om de school te sluiten en hadden we onverwachts een vrije dag. Ik ben dan samen met Leen en Silvia naar San Pedro geweest om er een jugos te drinken. Heerlijk. S avonds kon ik me terug opmaken om te werken. S avonds, na het werk, ben ik nog eventjes naar Pariwana geweest maar alles was al gesloten.

De dagdaagse routine kan beginnen. Iedere dag in de week begin ik rond 14u aan het vrijwilligerwerk tot rond 18.30u te eindigen. Om 19 moet ik werken in de bar tot rond een uur of 1u. Eigenlijk doet het me deugd aangezien het niet de Belgische stress is die ik ken. het zijn zinvolle activiteiten die ik doe. Ik help anderen en werk dan ook voor mijn eigen. Ik word er een betere mens door denk ik en hoop ik : -)

Eindelijk terug een gewone dag. De vakantie voor de kinderen is gedaan, dus verwachten we toch meer kinderen dan de vorige dagen. Er waren heel wat kinderen met huiswerk dus ik moest helpen. Man, wiskunde zat precies toch heel ver hoor. Zoeken naar een x en dergelijke…en hoofdrekenen. Ik ben het toch niet meer gewoon hoor. Maar ik vond het heel plezant om te helpen. De kinderen zijn je echt dankbaar en tonen dit op verschillende manieren: met een kusje, een knuffel,…We hadden een quiz voorbereid om s avonds te spelen maar er kwam een goochelaar in de plaats die ons enkele trucjes heeft geleerd. Het was heel plezant hoe de kinderen hiervan genoten. Als ik kinderen gelukkig zie, heeft dit toch een ‘kick’ in je.

S avonds had ik vrijaf waardoor ik de tijd gespendeerd heb met een vriend. We zijn samen naar San Blas gewandeld en hebben heel veel gepraat over van alles en nog wat. Het was een gezellige avond.

De kinderen kwamen naar school zonder huiswerk. Het was vrijdag. Deze week is er uitzonderlijk geen show aangezien het een speciale week was. Maia vertelde vandaag op de vergadering dat er een nieuwe afschuwelijke manier bestaat in Cusco van overvallen. Kleine kinderen krijgen een briefje met erop geschreven dat ze verloren zijn en met het adres van hun ‘huis’. Indien je er op in gaat zal je ginds overvallen worden. Afschuwelijk hoe ze de kinderen eigenlijk misbruiken om mensen te lokken.

Aangezien er geen show was vandaag en het goed weer was besloten we met de school maar het speelplein te gaan waar ze konden volleyballen en voetballen en spelen natuurlijk.

In de point zat er een toffe Amerikaanse jongen. Het was zijn verjaardag dus dit moest gevierd worden. We hebben beer pong gespeeld. Man wat ben ik daar zo slecht in. Niet normaal…We hebben dus verloren. S avonds zijn we met de meiden van de crew weggegaan. Het was heel plezant en voornamelijk heel laat. Het was rond 6u dat ik ging slapen.

Rond de middag ben ik wakker geworden, na een heel toffe vrijdagavond en heb ik samen met een vriend Ceviche gaan eten. Het is een lokaal gerecht, rauwe vis met heel veel limon erop. Het was lekker maar nu niet voor te zeggen WAAAAW….ik ben blij dat ik het geprobeerd heb maar ik zal het geen tweede keer proberen.

S avonds moest ik werken. Ik stond alleen in de bar. Is niet zo plezant want er was bijna geen volk meer.

Normaal ging ik niet uitgaan deze avond omdat ik met een vriend naar Maras zou gaan en het vrij vroeg was wanneer we gingen vertrekken. Maar na een paar drankjes in Pariwana zijn we toch met enkele uitgegaan en kwam ik de meisjes van vrijwilligerswerk tegen onder andere Leen en Elise. Dus ja, ik ben blijven feesten tot rond 4u. ik ben samen met Elise vertrokken. Het was plezant maar wetend dat je 4uur later op moest staan deed toch pijn.

S morgens om 8.30 stond ik klaar en wachtte ik enkel op mijn vriend. 2,5u later kwam hij opdagen. Ja, hij sliep…ik was zo pissed op hem. Blijkbaar kunnen de mensen van hier niet op tijd komen, en ik die zoveel geduld heb...Man, in plaats hij zei rond 10u om af te spreken…nee, hij zei om 8.30u. je kan raden hoe ik was na 4uren slaap. Rond 12u hebben we dan toch besloten om naar Maras te gaan. Het was een uurtje dalen van Maras en dan zijn we doorgewandeld naar Uramabamba om terug naar Cusco te keren. De ‘zoutvlakten’ waren echt heel mooi. Maar het was snikkend heet. Echt niet normaal, ik had natuurlijk geen water mee waardoor ik het ginds moest kopen. Ja, om maar 4u te hebben geslapen vond ik toch dat ik het goed gedaan had. Nu ben ik stik kapot. Gelukkig moet ik vanavond niet werken waardoor ik vroeg kan gaan slapen want het is nodig. Ik voel me ziek worden, dus is het belangrijk om eens een deftige nachtrust te hebben want de laatste tijd komt er niet veel van in huis. Het leuke aan het uitgaan is, aangezien ik werk in het hostel kan ik bijna overal gratis drank krijgen. Dit maakt het natuurlijk aantrekkelijker om uit te gaan, wetend dat je niets moet uitgeven.:-)

Terug een nieuwe werkweek, ik sta terug bij de kleinere kinderen in het vrijwilligersproject. Het is veel leuker dan bij de oudere. De mensen waar ik bij sta zijn heel vriendelijk vooral het Hollands meisje Michelle. Ik hoop dat ik volgende week terug bij haar sta. Vrijdag is er een show omtrent Hindoe dus moeten we het een en ander bespreken hoe we het zullen aanpakken.

S avonds is er terug gewoon een werkdag in de bar van de Point. Het was redelijk rustig

De Amerikaanse jongen was terug van MP en ging s avonds uit. S middags ben ik met hem een fruit shake gaan drinken. Het was heel gezellig en ik ben graag bij hem. Maar heelaas vertrekt hij morgen. S avonds na het werken ben ik uitgegaan met de crew. Man wat was me dit een feestje, iedereen was zat. De wereld kan soms heel klein zijn want ik heb een meisje teruggezien die ik in Huaraz ontmoet had een kleine 2 maanden geleden. Heel toevallig is het dan nog een vriendin van iemand die ook vrijwilligerswerk doet. Vandaag heb ik ook beslist om de 26 november door te reizen naar het Zuiden. De twee Belgische meisjes, Elise en Leen, zullen me waarschijnlijk vergezellen. Dit zou heel leuk zijn. Het afscheid zal toch wel zwaar zijn.

Vandaag op het project was er het een magic show. De kinderen waren super enthousiast. Ongelofelijk hoe de kinderen dan toch gelukkig kunnen zijn zonder dat ze veel hebben. Je ziet dat een mens eigenlijk niet zoveel nodig heeft om gelukkig te zijn. Ik merk dit zelf ook gedurende mijn reis. Ik leef zonder alle luxe comfort en toch ben ik zeer gelukkig nu. Ik leef in een andere wereld momenteel en het bevalt me zowel. Het project doet me toch nadenken over het leven. Het leven is niet alleen luxe en comfort maar draait om zoveel meer dan alle materialistische dingen.

S avonds was het onverwachts heel druk in de bar van het hostel waardoor we pas om 2u gesloten hebben. Ik ben niet meer uitgegaan en rechtstreeks gaan slapen want ik was heel moe. Normaal ging ik nog afspreken na het werk met een vriend maar aangezien het zo laat was is het niet meer gelukt.

Vandaag was het een gewone dag op het vrijwilligersproject. Eerste twee uren spelen en daarna de show voor vrijdag voorbereiden. We hadden ervoor gekozen om een typisch hindoe spelletje te spelen want onze familie bestaat voornamelijk uit jongens. Ik zie nog niet direct jongens dansen op een bollywood muziek.

S avonds had ik vrijaf. We hadden besloten om met alle meisjes van de point eerst naar Pariwana te gaan want daar zijn er heel wat leuke jongens. Om dan daarna een stapje in de wereld te zetten. Ik had van s middags nog niet gegeten waardoor ik niet veel nodig had om dronken te zijn. In Pariwana was er karaoke avond waardoor we heel veel fun hadden.  Toen de andere doorgingen had ik beslist om niet meer mee te gaan want ik was echt niet goed J. Ik ben dan blijkbaar in slaap gevallen in Pariwana en rond 5u werd ik wakker om dan in mijn eigen bed te gaan slapen. De meiden hadden heel veel plezier gehad zo te horen en kijk alvast uit naar de volgende ladies night.

Het is vrijdag en dit betekent feest in Yanapay.  S morgens had ik me opgegeven om op de plaza in de voormiddag te flyeren. Ik deed het echt niet graag. Je hebt dan toch vaak heel onbeleefde mensen hoor op de wereld. En tegenovergesteld heb je dan mensen die enorm vriendelijk zijn.

De show was ongelofelijk. Alle kinderen hadden met hun familie allen iets voorbereid waardoor het een spetterend feest was rond het thema Hindoe.  De kinderen waren terug uitgelaten en ze waren terug zo gelukkig. Dit maakt een mens dan toch ozo blij met hetgeen ze nu hebben. Ikzelf ben zo gelukkig als ik die kinderen bezig zie.

S avonds moest ik werken en was ik niet zo goed omwille van de zware donderdag. Daarom heb ik beslist om niet mee uit te gaan en me te sparen voor morgen want morgen is het zaterdag en de zaterdag is nog steeds = uitgaan. Normaal had ik na het werk nog afgesproken met een vriend maar het was reeds laat waardoor dit niet meer lukte.

Ik weet, tis ne hele boterham maar op die manier kunnen jullie toch een beetje meegenieten van mn avontuur... Momenteel ben ik volop aan het werk zoals je kan lezen maar af en toe maak ik wel tijd vrij om te genieten en uit te gaan met de mensen hier...

Het gaat jullie goed ginds en remember: life is for living...

See you

Mel

xoxo

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer